مجموعه آثار ط-صدرا - مطهری، مرتضی - الصفحة ٧٢٤ - عذاب نازل بر قوم نوح

شده است.] کشتی بالای کوه که تناسب ندارد، کشتی را در قعر دریا باید پیدا کنند نه بالای کوه؛ در آنجا پیدا شده که این جز با همین مطلبی که در کتب مذهبی آمده است یعنی داستان نوح و کشتی که آب آنقدر باشد که روی آن کوه کوتاه را بگیرد به طوری که کشتی روی کوه فرود بیاید [سازگار نیست؛] و حتی در روزنامهها نوشتند که شاید این همان کشتی نوحی است که میگویند. آقای طباطبایی در یکی از جلدهای تفسیر المیزان این مطلب را [نقل کردهاند.] اتفاقاً ایشان میگفت که من وقتی داشتم تفسیر آیات مربوط به حضرت نوح در سوره هود را مینوشتم، به همین جا بر خورد کرده بودم که روزنامهها این جریان را نوشتند، همان جا آن را درج کردم.

و دیگر در موضوعِ فرعون است که دارد: «فَالْیوْمَ نُنَجّیک بِبَدَنِک لِتَکونَ لِمَنْ خَلْفَک ایةً» [١] ما بدنت را نجات میدهیم برای اینکه آیتی باشد برای آیندگان، که بعد همان را پیدا کردند، غیر از آن مومیاییهایی که خودشان قبلًا مومیایی کرده بودند.

غرض این که آن فرعونِ هلاک شده موسی هم بدنش باقی است.

بعد میگوید: «فَکیفَ کانَ عَذابی وَنُذُرِ». عرض کردیم روح این سوره این است که انذاری و عذابی؛ انذاری است، اگر نپذیرید پشت سرش عذاب است. دو جمله است که در این سوره چند بار تکرار شده. یکی همین است: «فَکیفَ کانَ عَذابی وَنُذُرِ» چگونه بود عذاب من و انذارهای من؟ یعنی این عذاب و انذار با یکدیگر است. و یکی هم این آیه: «وَلَقَدْ یسَّرْنَا الْقُرْانَ لِلذِّکرِ فَهَلْ مِنْ مُدَّکرٍ». در این سوره که لحن آن خشونتبار است یکمرتبه این جمله به صورت موعظه گفته میشود، یعنی آهنگ نرم میشود، دومرتبه خشن میشود. یک آیه است که چهار بار تکرار شده است.

«فَکیفَ کانَ عَذابی وَ نُذُرِ» رابطه عذاب و انذار را چگونه دیدی؟ آیا چنین اصلی نیست که اگر انذار الهی، تبشیر الهی، دعوت الهی، اتمام حجت الهی بیاید و بعد نادیده گرفته و کفران بشود عذاب هست؟ چگونه دیدید؟ این امر هست. تا اینجا مربوط به گذشته بود.

. یونس/ ٩٢.