مجموعه آثار ط-صدرا - مطهری، مرتضی - الصفحة ١٥٠ - تفسیر سوره بقره (٣)

تفسیر سوره بقره (٣)

اعوذ باللَّه من الشیطان الرجیم

مَثَلُهُمْ کمَثَلِ الَّذِی اسْتَوْقَدَ ناراً فَلَمّا اضاءَتْ ما حَوْلَهُ ذَهَبَ اللَّهُ بِنورِهِمْ وَ تَرَکهُمْ فی ظُلُماتٍ لایبْصِرونَ. صُمٌّ بُکمٌ عُمْی فَهُمْ لایرْجِعونَ. اوْ کصَیبٍ مِنَ السَّماءِ فیهِ ظُلُماتٌ وَ رَعْدٌ وَ بَرْقٌ یجْعَلونَ اصابِعَهُمْ فی اذانِهِمْ مِنَ الصَّواعِقِ حَذَرَ الْمَوْتِ وَ اللَّهُ مُحیطٌ بِالْکافِرینَ. یکادُ الْبَرْقُ یخْطَفُ ابْصارَهُمْ کلَّما اضاءَ لَهُمْ مَشَوْا فیهِ وَ اذا اظْلَمَ عَلَیهِمْ قاموا وَ لَوْ شاءَ اللَّهُ لَذَهَبَ بِسَمْعِهِمْ وَ ابْصارِهِمْ انَّ اللَّهَ عَلی کلِّ شَیءٍ قَدیرٌ [١].

بعد از اینکه قرآن مجید کیدها و خدعههای منافقین را یک سلسله کارهای بیاثر و نقشههای شکستخورده خواند و به تعبیری که فرمود: اینها به جای آنکه مردمفریبی باشد خودفریبی است، اینک برای این نوع مکرها و زرنگیها دو مثل میزند که ما به نکتهای بسیار بزرگ در فلسفه تاریخ از نظر قرآن میرسیم و میتوان گفت که یکی از اصول مهم تفکر قرآنی و جهانبینی توحیدی اسلامی است. و ما از