درسهای اسفار ط-صدرا - مطهری، مرتضی - الصفحة ١٤٥ - فی أنّ کل حرکة مستقیمة فهی منتهیة إلی السکون
جلسه نـودم
بسم الله الرحمن الرحیم
فخر رازی اعتراضاتی بر برهان بوعلی کرده که یکی از آنها همان بود که در جلسه قبل عرض کردیم. او گفته مسأله میل، در حرکات أینیه صادق است ولی در حرکات کمّیه و کیفیه میل وجود ندارد.
مرحوم آخوند میگوید: این اعتراض مثل یک مناقشه لفظی است. بحث در این است که هرجا که یک حرکت طبیعی هست، میان طبیعت و آن حرکت یک کیفیتی متوسط است، حال آن کیفیت در باب حرکات أینی اسمش «میل» است و در جاهای دیگر ممکن است اسم دیگری داشته باشد و اصطلاح «میل» را اطلاق نکنند. به هرحال این نوعی مناقشه لفظی است.
اعتراض دیگر فخر رازی
بعد فخر رازی اعتراض دیگری کرده است. خلاصه اعتراض دوم او این است، میگوید: شما این مطلب را انکار میکنید که یک شئ در یک حرکت مستقیم به نقطهای برسد و از آن نقطه بدون سکون در جهت مخالف حرکت کند، حال من مثالی ذکر میکنم که قابل