حکمت‌ها و اندرزها ط-صدرا - مطهری، مرتضی - الصفحة ١٨٤ - توأم شدن علم و کار

توأم شدن علم و کار

دانش و کار دو بال و دو بازوی بشر برای رسیدن به سعادت است. دانش حق عمومی و کار وظیفه عمومی است، بلکه هر یک از ایندو هم حق عمومی است و هم وظیفه عمومی. اسلام درباره دانش می‌گوید فریضه است، که بر هر مسلمانی فرض است. درباره کار می‌گوید: «نصیب هر کس تنها همان است که سعی و کوشش کرده است.»[١] پس شعار اسلام این است: دانش برای همه و کار برای همه. ما به حکم اسلام، هم باید دانش را مقدس و محترم بشماریم و هم کار را؛ باید ایندو را توأمآ بخواهیم، زیرا علم بدون کار درخت بدون میوه است و کار بدون علم تلاش بیهوده است. علم چراغ است و کار حرکت. چراغ هنگامی مفید است که شخص بخواهد در شب با او حرکت کند. حرکت نیز هنگامی به مقصد می‌رسد که چراغ باشد و آدمی راه را از بیراهه تمیز بدهد. پس چه سود که یک نفر چراغ داشته باشد اما در گوشه‌ای بنشیند و یک نفر دیگر بی چراغ آهنگ راه رفتن کند.

[١] . نجم / :٣٩ وَ أنْ لَيْسَ لِلاِْنْسانِ اِلّا ما سَعی.