ریحانة الادب فی تراجم المعروفین بالکنیه او اللقب - مدرس تبریزی، محمدعلی - الصفحة ٥٨ - ميرداماد- ميرمحمد باقر بن شمس الدين محمد

آنكه فرزندى بوجود آيد آن دختر وفات يافت و محقّق از بى‌نتيجه‌گى ظاهرى آن رؤياى رحمانى در حيرت بود تا بار دوّيم باز در خواب آن حضرت فرمود كه همانا مراد ما دختر ديگرت بوده نه اين دختر متوفّى، اينك آن امر جهان مطاع را امتثال كرده و دختر ديگرش را بعقد شمس الدين درآورد و بعد از چندى همين ميرداماد بوجود آمد و بمدارج عاليه علميّه ارتقا يافت و مصداق آن رؤياى رحمانى گرديد. اينكه در السنه بعضى داير و در قاموس الاعلام نيز خود محمد باقر را داماد شاه عباس ماضى دانسته و اين لقب مشهورى داماد و ميرداماد را نيز مستند بدان داشته همانا ناشى از قلّت تتبّع و بى‌اطّلاعى از حال ايرانيان است.

ميرداماد از فحول و متبحّرين علماى قرن يازدهم اماميّه و اعاظم فلاسفه و حكماى اسلاميّه، جامع علوم عقليّه و نقليّه و اصليّه و فرعيّه، حكيم بصير و متكلّم خبير و در حلّ بعضى از مشكلات فقهيّه و حديثيّه نيز بى‌نظير بوده است‌