ریحانة الادب فی تراجم المعروفین بالکنیه او اللقب - مدرس تبریزی، محمدعلی - الصفحة ١١٦ - ناطق اصفهانى- ميرزا صادق
رمح و حسام آن شه دوران بگاه حرب- ١٢١٨ |
صمصام و رمح شاه چو موساگه نبرد خل- ١٢١٨ |
|
بيضا بچنگ گاهى و گاه اژدر آمده- ١٢١٨ |
انجم سپاه ماه ركاب و فلك خيام- ١٢١٨ |
|
مهر از براى شاه همى افسر آمده- ١٢١٨ |
شمشير و بزم و مجلس و ميدان و طبل وى- ١٢١٨ |
|
شمشير و طبل و مجلس عالى و بزم وى خل- ١٢١٨ |
ز اوصاف هريك از دگرى اشهر آمده- ١٢١٨ |
|
از مهر او ببزم ولى آمده ضيا- ١٢١٨ |
خون ميچكد ز حنجر و از سينه حسود خل- ١٢١٨ |
|
از كين او بحلق عدو خنجر آمده- ١٢١٨ |
كز بهر او هلال ابدا خنجر آمده- ١٢١٨ |
|
هرروز بهر چاكر آن داور زمين- ١٢١٨ |
خنك فلك بطوع به زين زر آمده- ١٢١٨ |
|
در بحر جود و برج عطا حلم و بيدقش- ١٢١٨ |
آن آمد است لنگر و آن محور آمده- ١٢١٨ |
|
دوران جمال و مجلس ويرا چو ديد گفت- ١٢١٨ |
مهرى ز اوج جود سوى خاور آمده- ١٢١٨ |
|
نه به ز وى بزير فلك بوده است شاه- ١٢١٨ |
نه مثل او بروى زمين داور آمده- ١٢١٨ |
|
اين قبّه زيب زين شه والاتبار ديد- ١٢١٨ |
كز برو قدر داور بحر و برآمده- ١٢١٨ |
|
گفتم ز جود شاه بعالم قصيده- ١٢١٨ |
كز آن دهان فكر پر از شكر آمده- ١٢١٨ |
|