ریحانة الادب فی تراجم المعروفین بالکنیه او اللقب - مدرس تبریزی، محمدعلی - الصفحة ١١٤ - ناطق اصفهانى- ميرزا صادق
روى جهان ز درگه او يافت آبرو- ١٢١٨ |
پشت فلك بسجده او چنبر آمده- ١٢١٨ |
|
روى اميد جمله عالم باين در است- ١٢١٨ |
حاجت هرآنچه بوده از اين در برآمده- ١٢١٨ |
|
فوج ملك ز شوق دمادم گشوده پر- ١٢١٨ |
اهل ملك گشاده پر و بال روز و شب خل- ١٢١٨ |
|
وز عرش بر زمين پى يكديگر آمده- ١٢١٨ |
يك جا ز بهر چاكرى ز ايران اوست- ١٢١٨ |
|
يك جا ز بهر خادمى اين درآمده- ١٢١٨ |
كردم بدل خطاب كه اين قبّه چنين- ١٢١٨ |
|
قدر از كه يافت از كه بزيب و فرآمده- ١٢١٨ |
گفتا بعون ايزد و سلطان عصر آن- ١٢١٨ |
|
گفتا ز لطف ايزد و قاآن عصر آن خل- ١٢١٨ |
كو راز لطف فتح على ياور آمده- ١٢١٨ |
|
سلطان عهد فتحعلى شاه آن كز او- ١٢١٨ |
بستان ملك و گلبن جانرا برآمده- ١٢١٨ |
|
زيب و نشاط بهر همه كشور آمده خل- ١٢١٨ |
آن پادشاه كز اثر عدل و داد او- ١٢١٨ |
|
شهباز و كبك هم پر وهم شهپر آمده- ١٢١٨ |
بستان ملك الخ خل |
|
آن خسرو زمين كه باوج قدوم او- ١٢١٨ |
اورنگ و ملك را بفلك سر برآمده- ١٢١٨ |
|