ریحانة الادب فی تراجم المعروفین بالکنیه او اللقب - مدرس تبریزی، محمدعلی - الصفحة ١٨٩ - نصير الدين

نكنيد كه غير از آن طريقه، هرچه هست هواى نفس و وسوسه بوده و برگشت آن بحسرت و ندامت است و از تأليفات او است:

١- حاشيه شرح اشارات خواجه نصير طوسى ٢- حاشيه شرح شمسيه عمر كاتبى قزوينى ٣- حاشيه شرح طوالع قاضى بيضاوى كه طوالع الانوار در كلام و تأليف قاضى بيضاوى سابق الذكر و يكى از شروح آن نيز شرح شمس الدين محمود اصفهانى سابق الذكر و نامش مطالع الانظار است و حاشيه نصير الدين هم بهمين مطالع الانظار ميباشد ٤- حاشيه شرح قديم تجريد كه در شرح حال شمس الدين مذكور نگارش داديم. وفات نصير الدين در دهم رجب سال هفتصد و پنجاه و پنجم و يا موافق آنچه از شهيد اوّل نقل شده هفتاد و پنجم هجرت در نجف واقع شد و ولادتش هم در كاشان و نشو و نمايش در حلّه بوده و وصف حلى و كاشى و كاشانى هم بهمين جهت بوده چنانچه قاشى هم منسوب به قاشان معرّب كاشان است.

(متفرقات ذريعة و ص ٢٥٥ هب و ١٦٦ لس و غيره)

نصير الدين- محمد ثانى‌

- همان نصير الدين اصفهانى مذكور فوق است.

نصير الدين- محمد بن محمد

- بعنوان خواجه نصير طوسى نگارش يافته است.

نصير الدين‌

- ملا نصر الدين يا ملا نصير الدين يا خواجه نصير الدين، از مشاهير ظرفا، نوادر و لطائفى بدو منسوب و در السنه داير و مانند امثال جاريه ميباشند. در مضحكه و لطيفه‌گوئى بى‌بدل بود، خود و كلمات او در اين باب ضرب المثل هستند. بنوشته قاموس الاعلام با حاج بكتاش ولى (متوفى بسال ٧٣٨ ه ق- ذلح) و يا تيمور لنگ (٧٧٠- ٨٠٧ ه- ذع- ضز) و يا ملوك سلاجقه معاصر بود و در قرب آق‌شهر از توابع قونيه از بلاد روم موضعى است كه اطرافش گشاده و با قفل بزرگى مقفّل و گويند كه قبر همين ملا نصر الدين است و تحت عنوان آق‌شهر هم بدون ترديد گفته كه مرقد شريف خواجه نصير الدين در همين بلده است. سال وفاتش بدست نيامد و مخفى نماند كه شخص ديگرى نيز از قبيله فزاره در زمان خروج ابو مسلم خراسانى در كوفه ميزيسته كه نامش دجين بن ثابت، كنيه‌اش ابو الغصن، شهرتش جحا (بر وزن دعا) و در مضحكه‌گوئى مانند ملا نصر الدين بود و از وى نيز نوادر بسيارى منقول ميباشد. گويند