گستره شريعت - خسروپناه، عبدالحسین - الصفحة ٣٩٦ - ٥ سبک و سلوک رهبري

اعتراض پرداخت که چرا چنين کردي و خضر در پاسخ مي‌گفت: انک لن تستطيع معي صبراً و در پايان ضمن توضيح اعمال خود گفت: هذا فراق بيني و بينک سانبئک بتاويل مالم تستطع عليه صبرا

٢. حب و بغض هاي افراطي: تاثير تمايلات دروني در ادراکات نيز منشا شتاب زدگي است. پيامبر اسلام (ع) در اين باره مي فرمايد: حبُّک للشيء يعمي و يصم [١]؛ محبت تو نسبت به چيزي، کور و کر مي کند.

امام علي (ع) مي فرمايد: عين المحب عميه عن معايب المحبوب و اذنه صماء عن قبح مساويه [٢]؛ چشم عاشق از ديدن عيوب معشوق نابينا، و گوشش از شنيدن زشتي بدي هايش کر است.

٥. سبک و سلوک رهبري

در مديريت علمي بحثي تحت عنوان سبک رهبري مطرح است. طريقي که رهبر و مدير، از نفوذش براي کسب اهداف استفاده مي کند، سبک رهبري ناميده مي شود. [٣] اين مسئله ذهن تئوري پردازان مديريت را به خود جلب کرده است و عموماً عنصر قدرت را راه نفوذ دانسته اند، البته قدرت را به قدرت مقام و قدرت شخصي تقسيم کرده اند؛ قدرت مقام شامل قدرت تشويق و قدرت تنبيه و توبيخ است و قدرت شخصي مرکب از قدرت منتسب (مرجع) و قدرت مهارت (تخصص) مي باشد. [٤]

در اين بحث به طور کلي دو نظريه در باب رفتار رهبري مورد تاکيد قرار گرفته است:

الف: سبک آمرانه ي سنتي، که بيش تر بر وظيفه تاکيد مي کند.

ب: سبک دموکراتيک، که بر روابط انساني تاکيد دارد.

البته از هر سبک، مبتني بر مفروضات رهبر درباره‌ي منشا قدرت خود و طبيعت انسان است. اگر او قدرتش را ناشي از مقام خود و انسان را ذاتاً تنبل و غير قابل اعتماد