آئين كيفرى اسلام - ترابى شهرضايى، اكبر - الصفحة ٨٤ - امر سوم فرق بين حدّ و تعزير

بيشتر از نودونه تازيانه اختيار نكند.

به قرينه‌ى نقض پنجم، كه درباره‌ى اجتماع مرد و زن برهنه است- و بيان خواهد شد-، بايد مراد از اين نقض، اجتماع دو مرد يا دو پسر يا دو زن باشد، تا تداخلى پيش نيايد.

جواب نقض سوم: ايشان هنگام شروع اشكال بر عبارت محقّق رحمه الله در شرايع‌ فرمود: «قد وردت الروايات بتقدير بعض أفراده وذلك في خمسة مواضع». [١] بنابراين، براى اشكال بايستى به روايات استناد كند و نه اقوال. علاوه آن‌كه، مستند اين قول، دو روايت زير است كه بايد بررسى شود.

١- عنه، عن ابن سنان، يعني عبداللَّه، عن أبي عبداللَّه عليه السلام في رجلين يوجدان في لحاف واحد. قال: يجلدان غير سوط واحد. [٢] فقه الحديث: ضمير «عنه» بازگشت به حديث شانزدهم اين باب دارد كه در آن آمده:

«محمّد بن الحسن بإسناده عن يونس بن عبدالرّحمن» و در حديث هفدهم و هجدهم نيز «عنه» دارد؛ يعنى «محمّد بن الحسن بإسناده عن يونس بن عبدالرّحمن عن ابن سنان يعنى عبداللَّه» اين سند صحيح است. صاحب وسائل «ابن سنان» را توضيح مى‌دهد مراد از ابن سنان، «عبداللَّه بن سنانِ» ثقه است، نه «محمّد بن سنان»، كه وثاقتش مورد اشكال است؛ وشايد تحقيق، عدم وثاقتش باشد.

عبداللَّه بن سنان از امام صادق عليه السلام در مورد حكم دو مردى كه آنان را زير يك لحاف بيابند، سؤال مى‌كند. امام صادق عليه السلام فرمود: بايد تازيانه بخورند غير از يك تازيانه. ظاهر اين عبارت آن است كه بايد به آنان نودونه تازيانه بزنند.

بر شهيد ثانى رحمه الله اشكال مى‌شود كه كدام قسمت روايت گفته نودونه تازيانه تعزير است؟ اگر به‌جاى «يجلدان غير سوط» مى‌فرمود: نودونه تازيانه بخورند، آيا مى‌گفتند، اين تعزير است؟ اين روايت، مقدار عقوبت عمل را بيان كرده، ولى نگفته كه آن عقوبت، تعزير است؛ همانند آيه‌ى شريفه‌ى‌ الزَّانِيَةُ وَ الزَّانِى فَاجْلِدُواْ كُلَّ وَ حِدٍ مّنْهُمَا، [٣] كه‌

[١]. مسالك الأفهام، ج ١٤، ص ٣٢٦.

[٢]. وسائل الشيعة، ج ١٨، ص ٣٦٧، باب ١٠ از ابواب حدّ الزنا، ح ١٨.

[٣]. سوره‌ى نور، ٢.