آئين كيفرى اسلام - ترابى شهرضايى، اكبر - الصفحة ٥٧٨ - فرع دوم حكم حضور گروه مؤمنين
عدالت پيشگان را دوست دارد. همانا مؤمنان با يكديگر برابرند؛ پس، بين برادران ايمانى صلح برقرار كنيد و تقواى الهى پيشه كنيد؛ باشد كه مورد رحمت الهى واقع شويد.
محل شاهد از آيهى اوّل طَآلِفَتَانِ مِنَ الْمُؤْمِنِينَ است كه در آيهى دوم كه به دنبال همين آيه و در رابطهى با صلح است، مىفرمايد: فَأَصْلِحُواْ بَيْنَ أَخَوَيْكُمْ؛ از «طائفه» به «أخويكم» تعبير شده، كه جمع «أخ» و آن هم مفرد و واحد است. در نتيجه، دو آيه يكديگر را تفسير مىكنند و مقصود از «طائفتان»، همان «اخويكم» يعنى دو فرد از مؤمنين است؛ منتهى دو فرد حدّ اقل است؛ اگر دو گروه نيز باشد، مانعى ندارد.
٣- روايتى از اميرمؤمنان عليه السلام كه صاحب جواهر رحمه الله [١] از آن به مرسل تعبير كرده، در حالى كه مسند است:
وعنه، عن محمّد بن يحيى، عن غياث بن إبراهيم، عن جعفر، عن أبيه، عن أمير المؤمنين عليه السلام، في قول اللَّه عزّ وجلّ: وَ لَاتَأْخُذْكُم بِهِمَا رَأْفَةٌ فِى دِينِ اللَّهِ قال: في إقامة الحدود، و في قوله تعالى: وَ لْيَشْهَدْ عَذَابَهُمَا طَآلِفَةٌ مّنَ الْمُؤْمِنِينَ قال: الطائفة واحد، [٢] الحديث.
سند حديث: مراد صاحب جواهر رحمه الله از ارسال چيست؟ اگر مقصودش ملاقات نكردن امام باقر عليه السلام حضرت اميرمؤمنان عليه السلام است، به چنين مطلبى در اصطلاح حديث ارسال گفته نمىشود؛ بلكه ارسال دربارهى غير معصوم مطرح است؛ وگرنه اگر امامى از امام ديگر هر چند با فاصلهى زياد نقل كند، به آن روايت، مرسل نمىگويند.
در اين روايت، كلينى رحمه الله با سه واسطه مطلب [٣] را از امام صادق عليه السلام نقل كرده است؛ و سند روايت، موثّقه است.
فقه الحديث: از اميرمؤمنان عليه السلام در آيهى شريفه وَ لَاتَأْخُذْكُم بِهِمَا رَأْفَةٌ فِى دِينِ اللَّه نقل شده كه آن حضرت «دين اللَّه» را به اقامهى حدود، و همچنين طائفه را به يك نفر معنا مىكند؛ يعنى حدّ اقلّش يك نفر است.
[١]. جواهر الكلام، ج ٤١، ص ٣٥٤.
[٢]. وسائل الشيعة، ج ١٨، ص ٣٧٠، باب ١١ از ابواب حدّ زنا، ح ٥.
[٣]. مرحوم شيخ طوسى روايت را در تهذيب با اسناد خودش از حسين بن سعيد از محمّد بن يحيى نقل مىكند و ربطى بهكلينى رحمه الله ندارد و واسطهها بيش از سه نفر هستند.