آئين كيفرى اسلام - ترابى شهرضايى، اكبر - الصفحة ٤٢٢ - تقسيمبندى روايات باب رجم

فقه الحديث‌: اين روايت را سنن بيهقى‌ [١] نيز آورده است. زنى به نام سراجه يا شراهه از قبيله‌ى هَمْدان يكى از قبايل معروف يمن- كه مرتكب زناى احصانى شده بود- اميرمؤمنان عليه السلام روز پنجشنبه او را تازيانه زده و روز جمعه سنگسار كرد.

هنگامى كه گفته شد: به او دو حدّ مى‌زنى؟ فرمود: تازيانه را مطابق كتاب خدا و رجم را برابر سنّت رسول اللَّه در حقّ او اجرا كردم.

در اين روايت، مشخّص نشده است كه آيا اين زن پير بوده يا جوان؟ اگر شراهه يا سراجه جوان بوده، دلالت روايت بر مطلوب تمام است؛ والّا به اطلاق آن تمسّك مى‌شود، در صورتى كه ناقل واقعه معصوم باشد.

بررسى گروه سوم روايات‌

١- بإسناده عن محمّد بن أحمد بن يحيى، عن إبراهيم بن صالح بن سعد، عن محمّد بن حفص، عن عبداللَّه بن طلحة، عن أبي عبداللَّه عليه السلام، قال: إذا زنى الشيخ والعجوز جلدا ثمّ رجما عقوبة لهما. وإذا زنى النصف من الرجال رجم ولم يجلد إذا كان قد احصن، وإذا زنى الشابّ الحدث السنّ جلد ونفي سنة من مصره.

وبإسناده عن إبراهيم بن هاشم، عن محمّد بن جعفر، عن عبداللَّه بن سنان، عن أبي عبداللَّه عليه السلام مثله إلّاأنّه قال: الشيخ والشيخة. [٢] فقه الحديث‌: حديث از طريق عبداللَّه بن طلحه وعبداللَّه بن سنان نقل شده، و هر دو سند ضعيف است. امام صادق عليه السلام مى‌فرمايد: پيرمرد و پيرزن اگر زنا كنند، تازيانه مى‌خورند؛ و سپس سنگسار مى‌شوند. «عقوبةً لهما» يعنى به جهت شدّت عقوبت اين دو كه با سنّ بالا مرتكب عمل نامشروع شده‌اند.

[١]. سنن بيهقى، ج ٨، ص ٣٢.

[٢]. وسائل الشيعة، ج ١٨، ص ٣٤٩، باب ١ از ابواب حدّ زنا، ح ١١.