آئين كيفرى اسلام - ترابى شهرضايى، اكبر - الصفحة ٥٩٦

اعضاى بدن آنان ماليده مى‌شود و همان پارچه‌هاى كفنى را قبل از رجم مى‌پوشند؛ آن‌گاه رجم مى‌شوند. پس از رجم، بر آنان فقط نماز خوانده مى‌شود.

اين روايت هر چند از نظر سندى ضعيف است، ولى به تعبير صاحب جواهر رحمه الله‌ [١] تمام اصحاب بر طبق آن فتوا داده‌اند؛ بنابراين، ضعف سندش از بين مى‌رود. اين مسأله به قدرى در اين جهت استحكام دارد كه مرحوم محقّق در كتاب‌ معتبر [٢] و شهيد اوّل رحمه الله در كتاب‌ ذكرى‌ [٣] مى‌گويند: هيچ كس با مضمون اين روايت مخالفت نكرده است.

ذكر يك شبهه و دفع آن‌

ممكن است در ذهن كسى بيايد كه روايت گفته است: «يغسّلان»؛ شايد مقصود از غسل، غسل ميّت نباشد كه به كيفيّت مخصوصى است و در آن بايد سه غسل با آب سدر و كافور و آب خالص انجام داد. بلكه «يغسّلان» يعنى بايد غسل انجام دهند؛ امّا اين كه غسل آنان غسل ميّت باشد به دليل نيازمند است؛ به خصوص با توجّه به اين كه در جايى نيامده است بر افراد زنده، سه غسل به كيفيّت غسل ميت واجب باشد.

اين احتمال و شبهه، نيش غولى است؛ زيرا، ملاحظه‌ى روايت بيانگر اين است كه غسل و حنوط و كفنى كه در مورد اموات بعد از مرگشان انجام مى‌دهند، براى مرجوم و مرجومه كه در آستانه‌ى مرگ هستند، قبل از مرگشان انجام شود.

در مورد قصاص نيز روايت همين مطلب را بيان مى‌كند. مراسمِ بعد از مرگ، قبل از آن و به همان كيفيّت انجام شود؛ نه با كيفيّت ديگرى.

متفاهم عرفى از روايت كه مى‌گويد: «يغسّلان و يحنّطان و يلبسان» همان مراسم بعد از مرگ است كه شارع بنا بر حكمت و مصلحتى، آن را قبل از مرگ واجب كرده است.

بنابراين، نمى‌توان چشم بسته به اطلاق تمسّك كرده و بگوييم: «يغسّلان» و «يؤمران بالغسل» اطلاق داشته، و بر بيش از يك غسل دلالت ندارد؛ و در اين غسل هيچ كيفيّتى‌

[١]. جواهر الكلام، ج ٤١، ص ٣٥٨.

[٢]. المعتبر، ج ١، ص ٣٤٧.

[٣]. الذكرى، ص ٤٢.