ترجمه مجمع البیان فی تفسیر القرآن (مترجم- بیستونی، محمد) - الشيخ الطبرسي - الصفحة ٢٩٤ - معنى آيات

(وَ إِنَّ الدِّينَ لَواقِعٌ) يعنى: پاداش اعمال داده خواهد شد.

بعضى هم گفته‌اند يعنى: روز قيامت بحساب اعمال خواهند رسيد، آن گاه سوگند ديگرى ياد كرده ميفرمايد.

(وَ السَّماءِ ذاتِ الْحُبُكِ) حسن و ضحاك گفته‌اند: يعنى: سوگند به آسمان كه داراى راههاى خوبى است، ولى چون اين راهها از ما دور است ما آن را نمى‌بينيم.

و از ابن عباس و قتاده و عكرمه و ربيع روايت شده است يعنى: سوگند به آسمان كه داراى صفت و خلق نيكو و مستقيم است.

از على (ع) روايت شده است يعنى: سوگند به آسمان كه داراى حسن و زينت است.

(و از على بن ابراهيم بن هاشم از پدرش از حسين بن خالد از حضرت رضا (ع) روايت شده است كه از حضرت پرسيدم: منظور خداوند از (وَ السَّماءِ ذاتِ الْحُبُكِ‌) چيست؟) فرمودند: يعنى: آسمان بزمين مربوط است، و انگشتان خود را در يكديگر فرو برد.

گفتم: چگونه آسمان مربوط به زمين خواهد بود با اينكه خداوند فرموده است: (رَفَعَ السَّماواتِ بِغَيْرِ عَمَدٍ)[١].

حضرت فرمودند: سبحان اللَّه مگر نمى‌بينيد كه خداوند فرموده است (بِغَيْرِ عَمَدٍ تَرَوْنَها)؟ يعنى: (خداوند آسمان را با ستونى كه شما نمى‌بينيد بپاداشته است).

گفتم: بله درست است.

فرمودند: پس اينجا ستونى هست، ولى نامرئى است.

[١]- سوره رعد، آيه ٢.