ترجمه مجمع البیان فی تفسیر القرآن (مترجم- بیستونی، محمد) - الشيخ الطبرسي - الصفحة ٣٣٣ - نظم آيات

(الْمَتِينُ) يعنى: خداوند نيرومند است كه ضعف و عجز براى او امكان ندارد، زيرا او ذاتا نيرومند است به كسى گفته ميشود: (متن متانة فهو متين) هر گاه آن كس نيرومند باشد.

(فَإِنَّ لِلَّذِينَ ظَلَمُوا) يعنى: آنان كه بوسيله كفر و گناه به خويشتن ظلم كرده‌اند.

(ذَنُوباً مِثْلَ ذَنُوبِ أَصْحابِهِمْ) يعنى: ستمگران همانند ديگر ياران خود كه به هلاكت رسيده‌اند مانند قوم نوح و عاد و ثمود از عذاب بهره‌اى خواهند داشت.

(فَلا يَسْتَعْجِلُونِ) بنا بر اين نبايد براى نازل شدن عذاب عجله داشته باشند، زيرا از نظر دور نخواهند بود.

(فَوَيْلٌ لِلَّذِينَ كَفَرُوا مِنْ يَوْمِهِمُ الَّذِي يُوعَدُونَ) و اين دلالت بر آن دارد كه عذاب آنان به روز قيامت افتاده است.

و ويل كلمه‌اى است عرب آن را به كسى ميگويد كه در هلاكت افتاده است.

نظم آيات:

رابطه و السماء بنيناها بأيد بما قبلش آنست كه در داستان قوم نوح نشانه و آيتى وجود داشت، و در آسمان نيز آيتى است بنا بر اين در معنى بهم ربط دارند.