ترجمه مجمع البیان فی تفسیر القرآن (مترجم- بیستونی، محمد) - الشيخ الطبرسي - الصفحة ١٥ - قرائت آيات

ترجمه آيات:

٢٦- ما به آنان (قوم عاد) چنان قدرتى داديم كه به شما نداده‌ايم، و با اينكه به آنان گوش و چشم و عقل داده بوديم، اما گوش و چشم و عقل به حالشان مفيد واقع نشد، زيرا منكر آيات الهى ميشدند، و سرانجام آنچه مورد تمسخرشان بود بر آنان احاطه يافت.

٢٧- اين روستاها كه اطراف شما است هلاك ساختيم، و نشانه‌هاى خود را بگردش در آورديم تا شايد بسوى خدا بازگشت نمايند.

٢٨- پس چرا آن خدايانى كه بجز خدا مى‌پرستيدند آنان را يارى نكردند بلكه بوقت عذاب آن خدايان گم شدند، و خدايى اين بتها سخنى بى حقيقت بود كه بدروغ به آنان مى‌بستند.

٢٩- به يادآور هنگامى را كه گروهى از جنيان بسوى تو روى آوردند تا به آيات قرآن گوش دهند، و چون حضور يافتند، بيكديگر گفتند:

گوش دهيد، همين كه تلاوت قرآن تمام شد براى هدايت و تبليغ قومشان بسوى آنان بازگشتند.

٣٠- گفتند: اى قوم ما، ما آيات كتابى را شنيديم كه پس از موسى نازل شده است، در حالى كه بسوى حق و راه راست هدايت ميكند، تورات و انجيل را كه قبل از آنان نازل شده است تصديق مى‌نمايد.

(پنج آيه)

قرائت آيات:

افكهم- در قرائتهاى نادر از ابن عباس و عكرمه و ابى عامر نقل شده است كه (افكهم) بفتح الف و فاء و كاف قرائت نمودند.

و در قرائت عبد اللَّه بن زبير (آفكهم) آمده است.