ترجمه مجمع البیان فی تفسیر القرآن (مترجم- بیستونی، محمد) - الشيخ الطبرسي - الصفحة ٣٤٨ - معناى آيات

و هر كس خوانده است (ندعوه أنّه) بفتح انّ معنايش آنست (ما خدا را ميخوانيم چون او نيكو و مهربان است) و هر كس آن را بكسر خوانده است، كلام را از ما قبلش قطع كرده است و از سر نو شروع كرده است ...

و گفته ميشود: (ألته يألته ألتا، و آلته يولته ايلاتا، و لاته يليته ليتا، و ولته يلته ولتا) يعنى: نقصه، حطيئة شاعر گفته است:

. معناى آيات:

پس از آنكه وعده‌هاى عذاب براى كفّار بيان شد، به دنبال آن خداوند وعده بهشت و نعمتهاى آن را براى تقوى پيشگان بيان ميكند و ميفرمايد:

(إِنَّ الْمُتَّقِينَ) يعنى: آنان كه بخاطر ترس از عذاب الهى از نافرمانى خدا دورى ميجويند.

(فِي جَنَّاتٍ) يعنى: در بستانهايى كه درختان آن را پوشانيده بود.

(وَ نَعِيمٍ) يعنى: متّقين در باغها و در ميان نعمتها هستند.

(فاكِهِينَ بِما آتاهُمْ رَبُّهُمْ) يعنى: با انواع نعمتهايى كه خداوند به آنان عطا فرموده است بهره‌مند خواهند بود، و از زجاج و فراء روايت شده است كه (فاكهين) يعنى از آنچه خداوند به آنان عطا فرموده است راضى و خوشحالند.

(وَ وَقاهُمْ رَبُّهُمْ عَذابَ الْجَحِيمِ) يعنى: و خداوند آنان را از عذاب دوزخ حفظ كرده است.

(كُلُوا وَ اشْرَبُوا هَنِيئاً بِما كُنْتُمْ تَعْمَلُونَ) يعنى: به آنان گفته ميشود: بخوريد و بياشاميد كه گوارايتان باد، خوردنى و آشاميدنى كه پى آمد سويى از بيمارى و غيره نخواهد داشت، آن گاه حالت آنان را در خوردن و آشاميدن يادآور شده‌

[١]- كه التا بمعنى نقصا است.