ترجمه مجمع البیان فی تفسیر القرآن (مترجم- بیستونی، محمد) - الشيخ الطبرسي - الصفحة ١٢٢ - قرائت آيات

ترجمه آيات:

١١- به زودى تخلّف كنندگان از اعراب خواهند گفت: اموال و خانواده‌ها ما را به خود مشغول داشتند، براى ما از درگاه خدا آمرزش بخواه، چيزهايى به زبان گويند كه در دل ندارند، بگو اگر خداوند نسبت به شما زيان و يا سودى اراده فرمايد چه كسى در مقابل خدا صاحب اختيار مى‌باشد، خداوند نسبت به اعمال شما آگاه است ١٢- بلكه شما مى‌پنداشتيد كه رسول خدا و مؤمنين ديگر به سوى خاندان خود باز نخواهند گشت، و اين خيال زشت در دلهايتان زينت گشته بدگمانى مى‌برديد، و مردمى بوديد شايسته هلاكت ١٣- كسانى كه به خدا و رسول او ايمان نمى‌آورند بدانند كه ما براى كافران عذابى سوزنده مهيّا ساخته‌ايم ١٤- ملك آسمانها و زمين از آن خدا است، هر كه را بخواهد مى- بخشد و هر كس را بخواهد عذاب مى‌فرمايد، و خداوند بخشنده و مهربان است ١٥- آنان كه از حضور در حديبيه تخلّف ورزيدند خواهند گفت: هر وقت خواستيد برويد غنائم خيبر را تصرّف كنيد بگذاريد ما نيز همراه شما بيائيم، و مى- خواهند سخن پروردگار را تغيير دهند، بگو شما حق نداريد همراه ما بيفتيد، خداوند قبلا چنين فرموده است، خواهند گفت شما نسبت به ما حسادت ميورزيد، بلكه اينان جز اندكى درك و شعور ندارند).

قرائت آيات:

ضرّا- قاريان كوفه غير از عاصم (ضرّا) به ضمّ ضاد خوانده‌اند و بقيّه قرّاء (ضرّا) به فتح خوانده‌اند.

يبدّلوا كلام اللَّه- قاريان كوفه غير از عاصم (كلم اللَّه) بدون ألف خوانده- اند، و بقيّه (كلام اللَّه) با ألف قرائت نموده‌اند.