ترجمه مجمع البیان فی تفسیر القرآن (مترجم- بیستونی، محمد) - الشيخ الطبرسي - الصفحة ٢٨ - معنى آيات

و نيز گفته‌اند: (إنّ أحدا لا يقول ذلك إلّا زيد) و كلمه أحدا در جمله موجب آمده است زيرا جمله در معنى نفى است.

و در آيه ٣٥ هر كس (بلاغا) به نصب خوانده است بنا بر تقدير فعلى است مضمر اى (بلّغوا بلاغا) همانگونه كه رفع نيز بنا بر تقدير مبتداى مضمرى است اى (هو بلاغ) يا (هذا بلاغ).

و ابو مجلز (بلّغ) بصيغه امر قرائت كرده است‌[١].

معنى آيات:

آن گاه خداوند تمامى خبر جن را نقل كرده مى‌فرمايد:

(يا قَوْمَنا أَجِيبُوا داعِيَ اللَّهِ) منظورشان حضرت محمّد ٦ كه آنان را به يكتا پرستى و دور انداختن خدايان دروغين دعوت فرموده است.

(وَ آمِنُوا بِهِ يَغْفِرْ لَكُمْ مِنْ ذُنُوبِكُمْ) يعنى: به خدا ايمان آوريد كه اگر به خدا و رسول ايمان آوريد گناهان شما را خواهد بخشيد.

(وَ يُجِرْكُمْ مِنْ عَذابٍ أَلِيمٍ) يعنى: شما را از عذابى دردناك رها مى‌سازد.

[١]- و در يك نسخه ابو مجاز است.