ترجمه مجمع البیان فی تفسیر القرآن (مترجم- بیستونی، محمد) - الشيخ الطبرسي - الصفحة ٢٣٩ - لغات آيات

ترجمه آيات:

٦- آيا به آسمان بالاى خود نمى‌نگرند كه چگونه آن را بنا نموده زينت داديم، و هيچ شكافى در آن نيست.

٧- و زمين را گسترش داده كوه‌هايى در آن قرار داديم، و در آن از هر جفتى خوش منظر رويانديم.

٨- و بينشى و يادآورى است براى هر بنده‌اى كه به درگاه خداوند انابه كند.

٩- و از آسمان آبى پر بركت فرو فرستاديم و به وسيله آن باغها و دانه‌هاى دروكردنى رويانديم.

١٠- و درخت خرما رويانديم بلند كه شاخسار آن روى هم افتاده است.

١١- روزى براى بندگان، و با آن آب سرزمين مرده را زنده ساختيم، و بيرون آمدن از قبرها اين چنين است.

لغات آيات:

الفروج- سوراخها و شكافها است، و به شكاف ديوار (فرجة) به ضم فاء گفته مى‌شود، و هر گاه گفته شود (فرجه) به فتح فاء نجات يافتن از يك گرفتارى است، شاعر عرب گويد:

يعنى: چه بسا انسانها چيزى را ناپسند انگارند كه در آن راه نجات از گرفتارى است مانند باز شدن گره‌ها.

كلمه ما در اينجا نكره موصوفه است، و فرج به محل ترس نيز گفته شده است، و عهدنامه حجّاج آمده است كه به والى خود مى‌گويد: (انّى ولّيتك‌