ترجمه مجمع البیان فی تفسیر القرآن (مترجم- بیستونی، محمد) - الشيخ الطبرسي - الصفحة ٣٣٠ - معناى آيات

خداوند شما را بيم ميدهم كه خداى ديگرى با او قرار ندهيد، و تقدير جمله اينست: (انّى لكم منه نذير فى ترك القرار اليه بطاعته) يعنى: من از سوى خداوند شما را ميترسانم كه مبادا با فرمانبردارى او بسويش نشتابيد.

بنا بر اين تكرار اين جمله در آخر هر دو آيه مانند آنست كه بگويى: (أنذرك أن تكفر باللّه، أنذرك أن تتعرّض لسخط اللَّه.) و نذير كسى را گويند كه خبرى بدهد كه ضمن آن تحذير نيز باشد، و اين معنى ايجاب ميكند كه بصيغه مبالغه باشد.

و منذر صفت جارى بر فعل است.

و مبين كسى است كه حق را از باطل روشن كند، آن گاه ميفرمايد:

(كَذلِكَ) يعنى: كار بر اين روال است كه‌(ما أَتَى الَّذِينَ مِنْ قَبْلِهِمْ مِنْ رَسُولٍ إِلَّا قالُوا ساحِرٌ أَوْ مَجْنُونٌ) يعنى: هيچ گاه براى امتهاى پيش از آنان- كفّار مكه- پيامبرى نيامده است مگر آنكه گفته‌اند او ساحر و حيله‌گر است يا مجنون است كه از نعمت عقل بى‌بهره ميباشد، و چيزى را درك نمى‌كند، سپس خداوند ميفرمايد:

(أَ تَواصَوْا بِهِ) يعنى: آيا اولين آنان به آخرينشان توصيه مى‌كردند كه پيامبران را تكذيب نمايند؟! و اين استفهام بمنظور توبيخ و ملامت آمده است.

(بَلْ هُمْ قَوْمٌ طاغُونَ) يعنى: اينان بيكديگر توصيه نميكردند، بلكه آنان مردمى طغيانگر بودند كه در معصيت خدا طغيان مى‌نمودند، و نعمتهاى فراوانى كه من به آنان دادم و بر آنان گشايش نمودم آنان را وادار نمود كه پيامبرانم را تكذيب كنند، آن گاه به پيامبر خدا ٦ ميفرمايد:

(فَتَوَلَّ عَنْهُمْ) يعنى: از آنان رو گردان شو اى محمّد! زيرا تو رسالت خويش را انجام داده و آنان را بيم داده‌اى.

(فَما أَنْتَ بِمَلُومٍ) يعنى: در مورد كفر و انكار آنان ديگر تو ملامت نخواهى‌