ترجمه مجمع البیان فی تفسیر القرآن (مترجم- بیستونی، محمد) - الشيخ الطبرسي - الصفحة ٣١٩ - قرائت آيات

ترجمه آيات:

٣٨- و در موسى نيز نشانه‌اى است آن گاه كه او را با قدرتى آشكار بسوى فرعون فرستاديم.

٣٩- و سپس فرعون با اطرافيانش از پذيرفتن حق سر باز زده گفت: موسى جادوگر است يا ديوانه.

٤٠- فرعون و لشكريانش را گرفتيم، و آنان را در دريا افكنديم در حالتى كه فرعون سرزنش ميشد.

٤١- و در قوم عاد نيز نشانه‌اى است آن گاه كه بر آنان بادى بى خير و بركت فرستاديم.

٤٢- بادى كه بر هيچ چيز نميگذشت مگر آنكه نابودش ميساخت.

٤٣- و در قوم ثمود نيز نشانه‌اى است آن گاه كه به آنان گفته شد: تا مدّت معيّنى بهره بردارى كنيد.

٤٤- اما از فرمان خداوندشان سرپيچى نمودند، در نتيجه نظاره‌كنان صاعقه بگرفتشان.

٤٥- كه ديگر ياراى برخاستن نداشتند، و كسى بياريشان نشتافت.

٤٦- و نيز قوم نوح را از پيش هلاك ساختيم كه آنان مردمى عصيان پيشه بودند.

قرائت آيات:

صاعقه- كسانى آن را «صعقه» خوانده، و بقيه ادباء «صاعقه» با الف قرائت نموده‌اند.

قوم نوح- أبو عمرو و أهل كوفه غير از عاصم «و قوم نوح» بكسر قوم و بقيه بنصب‌