ترجمه مجمع البیان فی تفسیر القرآن (مترجم- بیستونی، محمد) - الشيخ الطبرسي - الصفحة ٤٩ - معنى آيات
ترجمه آيات:
٧- اى آنها كه ايمان آوردهايد اگر خدا را يارى كنيد، خداوند شما را يارى نموده و قدمهايتان را ثابت خواهد نمود.
٨- و آنان كه كافر شدهاند بدا بحالشان كه اعمالشان از بين مىرود.
٩- اين ناكامى كافران بدان جهت است كه آنان نسبت به آنچه كه خداوند نازل فرموده است بىميلى نشان دادند خدا هم اعمالشان را از بين برد ..
١٠- چرا در زمين نمىگردند تا بنگرند عاقبت آنان كه پيش از آنان بودهاند چگونه است، كه خدا آنان را هلاك ساخته، و كافران در انتظار سرنوشتى مشابه آنان مىباشند).
لغات آيات:
فتعسا- تعس بمعنى انحطاط و سقوط است و عثار و اتعاس و ازلال و ادحاض به يك معنى است، و آن عبارت است از سقوطى كه صاحبش استقلال ندارد، هر گاه كسى سقوط كرد و خواستند استقامت و نشاط او را بيان كنند باو گفته مىشود (لعاله) ولى اگر نخواهند از سقوط او بخوبى ياد كنند مىگويند:
(تعسا) شاعر عرب اعشى در مذمت كسى كه سقوط كرده است مىگويد:
|
(فاه لتعس اولى لها من ان اقول لعا) |
يعنى: (گفتن تعس نسبت به او شايستهتر است تا آنكه بگويم: لعا).
معنى آيات:
آن گاه خداوند مؤمنين را مورد خطاب قرار داده مىفرمايد:
(يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا إِنْ تَنْصُرُوا اللَّهَ) يعنى: اى ايمان آوردگان! اگر