ترجمه مجمع البیان فی تفسیر القرآن (مترجم- بیستونی، محمد) - الشيخ الطبرسي - الصفحة ٤٠٢ - لغات آيات

ترجمه آيات:

٣١- آنچه در آسمانها و زمين است ملك خدا است، تا اينكه بدكاران را به كيفر اعمالشان رسانده، و به نيكوكاران پاداش نيك دهد.

٣٢- آنان كه از گناهان بزرگ و فحشاء اجتناب ميكنند، مگر گناهان كوچك،- پروردگارت داراى بخششى وسيع است و نسبت بشما آگاهتر است، آن گاه كه شما را از زمين آفريده، و آن گاه كه شما در شكم مادرانتان بصورت جنين بوديد، پس خويشتن را بى‌عيب ندانيد، اين خدا است كه ميداند چه كسى با تقوى است.

٣٣- اى محمد! آيا ديدى آنكه را روى گرداند؟

٣٤- اندك صدقه‌اى داد و سپس آن را قطع كرد.

٣٥- آيا علم غيب نزد او است، و او را مى‌بيند.

٣٦- يا آنكه از آنچه در كتب موسى آمده است آگاهى ندارند.

٣٧- و نيز از كتب ابراهيم كه بعهد خود وفا كرد آگاهى ندارند.

٣٨- كه بار مسئوليت هيچ مسئولى را ديگرى بعهده نميگيرد.

٣٩- و هر كس ثمره تلاش خود را خواهد داشت.

٤٠- و ثمره تلاش خود را بزودى خواهد ديد.

٤١- آن گاه بخوبى و كامل پاداش عملكرد نيك خود را مى بيند.

لغات آيات:

اللمم- فراء ميگويد: لمم آنست كه انسان بطور تصادفى گناهى را مرتكب شود، و عادت به ارتكاب آن گناه نداشته باشد، و از اين باب است (المام الخيال) يعنى:

(بفكر آمدن) و لغت المام بمعنى زياده‌اى است كه امتداد ندارد، و نيز همين طور است (اللمام) اميّه شاعر در اين مورد شعرى دارد:

يعنى: (خداوندا اگر مى‌بخشى همگى را ببخش، كدام بنده‌ات نافرمانى تو را