ترجمه مجمع البیان فی تفسیر القرآن (مترجم- بیستونی، محمد) - الشيخ الطبرسي - الصفحة ٦٨ - معنى آيات

احترام و تكريم قرار داده است، زيرا خداوند به پيامبرشان دستور فرموده است كه براى گناهان آنان استغفار نمايد، و بدون پيامبر هم شفيعى است كه دعايش در حق آنان به استجابت خواهد رسيد. آن گاه خداوند از دانش خود نسبت به آنان و حالات مردم و سرانجامشان خبر داده مى‌فرمايد:

(وَ اللَّهُ يَعْلَمُ مُتَقَلَّبَكُمْ وَ مَثْواكُمْ) از ابن عبّاس نقل شده است كه يعنى:

خداوند از تصرّفات شما و اعمالتان در دنيا و مصيرتان در آخرت كه بسوى بهشت خواهد بود يا جهنّم اطّلاع دارد.

و از عكرمه نقل شده است كه يعنى خداوند از نقل و انتقال شما در أصلاب پدران به ارحام مادران و اقامتتان در زمين آگاه است.

و از ابن كيسان نقل شده است كه يعنى: خداوند از گردش شما از پشت به رو و اقامتگاهتان در قبرها خبر دارد.

و بعضى هم گفته‌اند يعنى: خداوند از گردش شما در روز و اقامتگاه و خوابگاهشان در شب خبر دارد، يعنى خداوند از جميع حالات شما آگاه است و چيزى بر او پوشيده نيست، و سپس به نقل از مؤمنين مى‌فرمايد:

(وَ يَقُولُ الَّذِينَ آمَنُوا لَوْ لا نُزِّلَتْ سُورَةٌ) يعنى مؤمنين مى‌گويند: چه مى‌شد كه سوره‌اى نازل مى‌شد؟ زيرا با نزول قرآن انس گرفته بودند، و هر گاه دير قرآن نازل مى‌شد به وحشت مى‌افتادند، تا أوامر الهى را نسبت به خود دانسته و آنها را بكار بندند.

(فَإِذا أُنْزِلَتْ سُورَةٌ مُحْكَمَةٌ) يعنى: هر گاه سوره‌اى محكم كه در آن آيه متشابهى و تأويلى وجود ندارد نازل مى‌شد.

بعضى گفته‌اند يعنى سوره‌اى كه تخفيف قبلى را در مورد جهاد نسخ كند.

قتاده گويد: هر سوره‌اى كه در آن از جهاد ذكرى بميان آمده باشد سوره‌