ترجمه مجمع البیان فی تفسیر القرآن (مترجم- بیستونی، محمد) - الشيخ الطبرسي - الصفحة ١٩٥ - شأن نزول

خواهيد افتاد).

و بنا بر وجه اول ميشود گفت منظور آن بوده است كه موقعيت رسول خدا ٦ به آنان تفهيم شود، همانگونه كه اگر انسان بخواهد طرف را متوجه مطلبى كند ميگويد: فلانى حاضر است، با اينكه طرف خود از وجود فلانى آگاه است.

و اگر گفته ميشد: (ان رسول اللَّه فيكم) احتمال داشت كه غير رسول خدا كسانى در ميان آنان است كه بمنزله رسول خدا هستند، ولى وقتى گفته شود: (أَنَّ فِيكُمْ رَسُولَ اللَّهِ‌) ديگر اين احتمال نميرود، و بنا بر اين تقدير:

(لَوْ يُطِيعُكُمْ‌)- لو با ما بعدش در محل رفع هستند كه خبر بعد از خبر ان باشند.

(فَضْلًا مِنَ اللَّهِ‌)- مفعول له است و تقديرش اينست (فعل اللَّه ذلك لكم فضلا منه و نعمة) و نيز جايز است عامل در آن راشدون و فعلى كه در آن است باشد يعنى: (رشد او فضلا من اللَّه).

بجهالة و بالعدل-[١] هر دو در محل نصب هستند بنا بر حاليت، و عامل در اولى فتصيبوا و در دومى فاصلحوا است.

شأن نزول:

(إِنْ جاءَكُمْ فاسِقٌ‌)- بنقل ابن عباس‌[٢] و قتاده و مجاهد اين آيه در مورد وليد بن عقبة بن ابى معيط نازل شده است كه رسول خدا ٦ او را براى جمع صدقات طايفه بنى المصطلق فرستاد، مردم از شادى بمنظور استقبال از او بيرون‌

[١]- بجهالة در آيه ٦ و بالعدل در آيه ٩

[٢]- تفسير ابن عباس صفحه ٣٢٣.