ترجمه مجمع البیان فی تفسیر القرآن (مترجم- بیستونی، محمد) - الشيخ الطبرسي - الصفحة ١٧٥ - عمرة القضاء

من حق را در پذيرش او ديدم و در حال رجز خواندن مرتب با دست خود اشاره به پيامبر ميكرد، و خداوند در اين عمره نازل فرمود: (الشَّهْرُ الْحَرامُ بِالشَّهْرِ الْحَرامِ‌)، و اين بدان جهت بود كه رسول خدا ٦ در ماه حرام احرام بست و مشركين مانع آن حضرت شدند، سپس خداوند فرمود:

(هُوَ الَّذِي أَرْسَلَ رَسُولَهُ بِالْهُدى‌) يعنى خداوند رسول خود را با دليل روشن و برهان واضح، و بعضى هم گفته‌اند يعنى با قرآن فرستاد.

(وَ دِينِ الْحَقِّ) يعنى اسلام.

(لِيُظْهِرَهُ عَلَى الدِّينِ كُلِّهِ) يعنى: تا دين اسلام را با حجتها برهانها بر تمامى اديان ظاهر سازد، بعضى گفته‌اند: اسلام با پيروزى و قوه قهريه و گسترش در سرزمينها بر اديان پيروز گردد[١].

بعضى هم گفته‌اند اين همه بهنگام ظهور حضرت مهدى (ع) است كه ديگر دينى بجز اسلام در روى زمين باقى نخواهد ماند.

(وَ كَفى‌ بِاللَّهِ شَهِيداً) و خداوند براى شهادت آن كافى است.

[١]- تفسير برهان ج ٤ صفحه ٢٠٠:( محمد بن فضيل از حضرت موسى بن جعفر( ع) روايت ميكند كه از حضرت پرسيدم منظور از هو الذى ارسل بالهدى و دين الحق چيست؟ فرمودند: يعنى او است كسى كه به پيامبر خود فرمان داد كه در مورد ولايت على( ع) وصيت كند، و اين دين حق است، گفتم، ليظهره على الدين كله يعنى چه؟ فرمود: يعنى تا بهنگام قيام قائم دين حق را بر تمام اديان ظاهر سازد، و لذا ميفرمايد: خداوند نور خود را كه ولايت قائم است تمام خواهد فرمود، هر چند كه كافران به ولايت على( ع) را ناخوش آيند باشد) ضمنا اينجا آيه( وَ اللَّهُ مُتِمُّ نُورِهِ وَ لَوْ كَرِهَ الْكافِرُونَ) تفسير شده است.