ترجمه مجمع البیان فی تفسیر القرآن (مترجم- بیستونی، محمد) - الشيخ الطبرسي - الصفحة ٢٦٢ - اختلاف مفسرين در معناى ما ذا قال ربكم

رذلها و اوباش بنو قشير ميگويند تو در طول روزگار و عمرت على ٧ را فراموش نميكنى.

پسر عموى پيامبر ٦ و نزديكترين به آن حضرت، محبوب‌ترين تمام مردمند بسوى ما.

پس اگر محبت و دوستى ايشان صلاح باشد كه من بآن رسيده‌ام و اگر هم گمراهى باشد من اشتباهى نكرده‌ام شاهد در بيت سوّم است كه ابو الاسود ميگويد اگر محبّت خاندان رسالت مخصوصا على (ع) واجب و صلاح باشد كه من بآن رسيده‌ام و اگر هم نباشد ضررى نكرده‌ام، و اين بيت را كه گفته از روى شك و ترديد در محبت ايشان نگفته و قطعا يقين داشت كه محبّت- ايشان را صلاح و هدايت است‌[١].

بعضى گفته‌اند: كه خدا جمع بين دو خبر كرده، و تشخيص و تميز آن را بدانايان تفويض فرمود، پس مثل آنكه گويد: انا على هدى و انتم على ضلال من بر هدايت و شما بر مسير گمراهى هستيد.

مثل قول امراء القيس:

مثل آنكه دلهاى پرندگان تر و يا خشك است و در آشيانه و لانه آنها عنّاب و

[١]- مترجم گويد: شك و شبهه نيست كه مودّت و محبّت خاندان رسالت و بالاخص مولاى متقيان حضرت امير المؤمنين على ٧ فرض واجب بر امّت اسلام و مسلمين جهانست زيرا كه آن را خدا اجر و مزد رسالت پيامبر(- قرار داده و حتّى امام شافعى محمد بن ادريس گويد: