ترجمه مجمع البیان فی تفسیر القرآن (مترجم- بیستونی، محمد) - الشيخ الطبرسي - الصفحة ٤٠٧ - تفسير

روز پيش از شب ايجاد شده يا شب جلوتر از روز بوجود آمده، پس چيست نزد شما، پس سخن در ميان آنها رد و بدل شد، پس نزد آنها اين مسئله چيزى نبود.

پس فضل بن سهل بحضرت رضا ٧ عرض كرد خدا اصلاح نمايد شما را ما را خبر بده بآن فرمود بلى از قرآن يا از حساب فضل بآن حضرت گفت از جهت حساب، پس فرمود اى فضل دانسته‌اى كه طالع دنيا سرطانست و كواكب و ستارگان در مواضع شرفشان هستند، پس زحل در ميزان و مشترى در سرطان و خورشيد در حمل و قمر در ثور، پس اينها دلالت ميكند بر بودن خورشيد در حمل در دهم از طالع در وسط آسمان پس روز پيش از شب آفريده شده و در قول خداى تعالى،( لَا الشَّمْسُ يَنْبَغِي لَها أَنْ تُدْرِكَ الْقَمَرَ وَ لَا- اللَّيْلُ سابِقُ النَّهارِ)، يعنى بتحقيق روز از شب سبقت گرفته است، سپس گفت‌( (وَ كُلٌّ)) هر يك از خورشيد و ماه و ستارگان‌( فِي فَلَكٍ يَسْبَحُونَ‌) در فلك و مدار خود سير ميكنند بانبساط و هر چه در چيزى باز شد شنا ميكند در آن و از آنست شناى در آب و جز اين نيست كه فرمود" يسبحون" با واو و نون وقتى اضافه كرد بآن چيزى كه از فعل آدميانست چنانچه گفت:( ما لَكُمْ لا تَنْطِقُونَ‌) وقتى توصيف نمود آن را بصفت كسى كه عاقل است و فكر ميكند و حرف ميزند، و ابن عباس گويد: يسبحون يعنى هر يك از آنها در مدار خودش حركت ميكند چنانچه نخ رشته شده در چرخ خودش دور ميزند و مى‌پيچد.