ترجمه مجمع البیان فی تفسیر القرآن (مترجم- بیستونی، محمد) - الشيخ الطبرسي - الصفحة ٣٣٨ - اين سه طايفه اهل نجاتند

هستند و بعضى از ايشان كه پيشى و سبقت در كارهاى خير ميگيرند در درجه بالا هستند.

و اصحاب ما از ميسر بن عبد العزيز از حضرت صادق (ع) روايت كرده‌اند كه فرمود ظالم و ستمكار، از ما بخود آنست كه حق امام را نشناخته است، و مقتصد و معتدل از ما آنست كه عارف بحق امام است و سابق بالخيرات امام است و هر سه اين گروه آمرزيده‌اند.

و از زياد بن منذر از حضرت امام محمد باقر ٧ روايت شده كه فرمود ظالم بنفس از ما آنست كه عمل صالح و كارهاى بد و گناه انجام دهد و امّا مقتصد و معتدل، پس او متعبّد و مجتهد در عبادت است، و امّا سابق به خيرات، و على و حسن و حسين : و كسانى از آل محمد (ع) هستند كه شهيد و كشته شده‌اند.

٢- و قول دوّم اينكه گروهى كه ظلم و ستم بخود كرده‌اند رستگار نيستند.

قتاده گويد: ظالم بنفس اصحاب و ياران دست چپ و معتدل اصحاب دست راست، و سابق بالخيرات، ايشان پيش تازان و مقرّبين از تمام مردمند چنانچه خداوند سبحان فرمود:( كُنْتُمْ أَزْواجاً ثَلاثَةً)[١] بوديد شما جفتهاى سه گانه.

و عكرمه از ابن عباس روايت كرده كه ظالم بنفس منافق، و معتدل و سابق از همه مردم بكارهاى خوب.

حسن گويد: سابقون اصحاب پيغمبر ٦ و معتدلين پيروان و ظالمين منافقين ميباشند، پس اگر كسى بگويد چرا ظالم را مقدّم داشت و سابق را مؤخّر

[١]- سوره واقعه آيه: ٧.