ترجمه مجمع البیان فی تفسیر القرآن (مترجم- بیستونی، محمد) - الشيخ الطبرسي - الصفحة ٣١ - حكايت جنگ خندق

هيچكس حظى و نصيبى نيست در آن ولايت مگر كسى را كه خداى سبحان او را ولى نموده و توليت امر بندگانش را در اختيار او گذارده و به اين معنى پيامبر ٦ در روز غدير اشاره نموده و فرمود

الست اولى بكم من انفسكم‌

آيا من از شما بنفوس شما سزاوارتر نيستم؟ پس چون همه جواب مثبت داده و گفتند آرى شما بر ما از هر جهت شايسته‌ترى فرمود

من كنت مولاه فعلى مولاه‌

هر كس را كه من بر او ولايت دارم پس على بر او ولايت دارد و مولا بمعناى اولى است بدلالت كريمه‌( مَأْواكُمُ النَّارُ هِيَ مَوْلاكُمْ‌) جايگاه شما آتش و آن مولاى شماست يعنى براى شما سزاوارتر است و نيز قول لبيد شاعر جاهليت كه ميگويد:

پس صبح نمود هر دو شكاف كه خيال ميكرد ترس و خطر از جلو و عقب متوجه باوست، يعنى به ترس و مخافت سزاوارتر است. سپس برگشت خداوند سبحان به كلامش در تأكيد نبوّت پيامبر" ص" بذكر آنچه را كه از انبياء و پيامبران پيمان گرفته بود در اين باب و دنبال كرد آن را به بيان آيات و معجزاتش در روز احزاب و ذكر آنچه را كه انعام فرموده بر آن حضرت و بر مؤمنين از يارى كردن آنان مضافا بر آنچه كه براى ايشان از ثوابهاى اخروى مهيّا نموده بود.

حكايت جنگ خندق:

محمد بن كعب قرظى و غير او از اصحاب تاريخ پيامبر ٦ داستان‌