ترجمه مجمع البیان فی تفسیر القرآن (مترجم- بیستونی، محمد) - الشيخ الطبرسي - الصفحة ١٤٠ - بسيار ذكر خدا يعنى چه؟

(وَ مُبَشِّراً) يعنى بشارت دهنده بر كسى كه مرا و تو را اطاعت و فرمان بردارى كند، ببهشت.

(وَ نَذِيراً) و ترساننده باشى كسى را كه نافرمانى من و تو را نمود بآتش دوزخ.

(وَ داعِياً) يعنى ما تو را خواننده بسوى خدا و اقرار بوحدانيّت و يكتايى او و امتثال اوامر و نواهى او مبعوث كرديم.

(بِإِذْنِهِ‌) يعنى بعلم او و امر او.

(وَ سِراجاً مُنِيراً) و چراغ پر فروغى كه بسبب تو هدايت شوند در دين چنانچه بسبب چراغ هدايت ميشوند، و منير آنست كه نور از جهت او صادر مى شود يا بفعل آن و يا براى آنكه آن سبب فعل خواهد بود، پس ماه نورانى و چراغ نورانى باين معناست و خدا روشن كننده و منوّر آسمانهاست.

زجاج گويد: مقصود از سراج منير قرآنست و تقديرش اينست و ما تو را مبعوث كرديم در حالى كه صاحب چراغ پر فروغى چون قرآن ميباشى، پس- مضاف حذف شده است.

(وَ بَشِّرِ الْمُؤْمِنِينَ بِأَنَّ لَهُمْ مِنَ اللَّهِ فَضْلًا كَبِيراً) و بشارت بده مؤمنين را به اينكه براى ايشان از طرف خدا زيادتى لطف است بر آنچه مستحق آنند از ثواب.

(وَ لا تُطِعِ الْكافِرِينَ وَ الْمُنافِقِينَ‌) و پيروى از كفّار و منافقين مكن و تفسير آن در اوّل همين سوره گذشت.

(وَ دَعْ أَذاهُمْ‌) يعنى اعراض و دورى از اذيت ايشان بكن كه من البتّه باين زودى امر ايشان را كفايت ميكنم هر گاه بر من توكّل نموده و عمل‌