ترجمه مجمع البیان فی تفسیر القرآن (مترجم- بیستونی، محمد) - الشيخ الطبرسي - الصفحة ١١١ - احاديث شيعه و سنى در اينكه مقصود از اهل البيت آيه تطهير خاندان رسالت است نه غير ايشان

ايشان را پاك كن پاك كردنى.

ام سلمه گويد: پس گفتم يا رسول اللَّه و من با ايشانم، فرمود تو بخير و سعادتى.

٢- ثعلبى در تفسيرش نيز روايت كرده باسنادش از ام سلمه كه پيامبر ٦ در منزلش بود كه فاطمه با قدحى آمد كه در آن حريره بود، پس فرمود شوهر و پسرانت را بطلب، پس حديث را مثل حديث ابو حمزه ياد كرده، سپس گفت پس خدا نازل كرد، انما يريد اللَّه، آيه تطهير را گويد پس گرفت اطراف كساء را و بر آنها افكند، آن گاه دست خود را بيرون آورد و بسوى آسمان بلند نمود، سپس گفت:

اللهمّ هؤلاء اهل بيتى و حامتى فاذهب عنهم الرجس و طهرهم تطهيرا

، بار خدايا اينها اهل خانه من و رحم منند، پس به بر از ايشان پليدى را و پاكيزه كن آنها را پاكيزه كردنى ام سلمه گويد: پس من سرم را داخل اطاق كرده و گفتم من با شما هستم اى رسول خدا ٦ فرمود، تو بخيرى، تو بخيرى.

٣- و نيز ثعلبى باسنادش روايت كرده از مجمع كه گويد من با مادرم وارد بر عايشه شديم، پس از خروجش بر على ٧ در روز جمل پرسيد گفت آن تقدير خداوند بود[١] پس از على ٧ پرسيد، پس عايشه گفت مى‌پرسى از من از محبوب‌ترين مردم او و همسرش فاطمه محبوب‌ترين‌

[١]- از اين جمله عايشه معلوم ميشود كه او جبرى مذهب بوده و مانند اشاعره كه جبرى قدرى هستند و افعال بندگان را از ثواب و گناه كار خدا ميدانند و بنده را مسلوب الاختيار، و بنا بر اين يا منكر عذاب و عقاب و پاداش خواهند بود و يا نسبت ظلم و فعل قبيح بخداى تعالى خواهند( داد، چون وقتى فعل از خدا باشد عذاب و ثواب بندگان معنا ندارد و اگر خدا بنده بى‌اختيار را عذاب كند ظلم باو كرده است. مترجم