برخی دیگر از اصطلاحات که شیخ صدوق(ره) در مقام نقل، نقد و یا بررسی احادیث از آن‌ها بهره برده عبارتنداز: مسند،[١٦٣] مجهول،[١٦٤] مفصل و مجمل،[١٦٥] مفسَّر،[١٦٦] متصل،[١٦٧] صحیح الاسناد،[١٦٨] صحیح،[١٦٩] رفعه و رفعوه،[١٧٠] مرسل،[١٧١] متروک،[١٧٢] سنت،[١٧٣] معروف،[١٧٤] روایت،[١٧٥] مفرد،[١٧٦] ظاهر،[١٧٧] إسناد،[١٧٨] غریب و نادر.[١٧٩]

الفاظ جرح و تعدیل موجود در کتاب «من لا‌یحضره الفقیه»

برخی از الفاظ جرح و تعدیل که در فقیه ذیل روایات و در ضمن نقد یا توضیح شیخ صدوق آمده است عبارتند از: ثقة،[١٨٠] شیخ،[١٨١] من اصحابنا،[١٨٢] ضعیف[١٨٣]و کذاب.[١٨٤]

مصطلحات حدیثی موجود در «تهذیب الأحکام»

شیخ طوسی(م.٤٦٠ه.ق) در جاهای مختلف تهذیب الاحکام در مقام نقل، نقد یا تحلیل روایات، از اصطلاحات درایه‌ای ذیل بهره برده است: