نجاشی نام او را «عبدالله بن جعفر بن الحسين بن مالک بن جامع الحميری ابوالعباس القمی» نوشته است.[٥٧] در حالی‌که شيخ در فهرست و رجال و نيز برقی به «عبدالله بن جعفر الحميری» اکتفا کرده‌اند.[٥٨] صدوق در «مشيخه» نام او را «عبدالله بن جعفر بن جامع الحميری» نوشته است.[٥٩] علامه در ايضاح‌الاشتباه، فرزند او «محمد» را اين‌چنين معرفی می‌کند: «محمد بن عبدالله بن جعفر بن جامع بن مالک الحميری».[٦٠]

تفرشی، کرباسی و خويی(ره) او را «عبدالله بن جعفر بن الحسن بن مالک بن جامع الحميری» معرفی می‌کنند، [٦١] که ظاهراً بر اساس نسخه‌ای از خلاصة‌الاقوال است؛[٦٢] اما به قرينة آن‌که هر سه، فرزند حميری را با عنوان «محمد بن عبدالله بن جعفر بن الحسين بن جامع بن مالک معرفی می‌کنند»،[٦٣] احتمال تصحيف آن قوت دارد.

علامه تستری(ره) در جمع‌بندی اقوال در نام و نسب او چنين می‌نويسد:

در مورد نسب او چهار قول وجود دارد: عبدالله بن جعفر بن حسين، عبدالله بن جعفر بن حسن، عبدالله بن جعفر بن حسين بن جامع و عبدالله بن جعفر بن حسين بن جامع بن مالک. حقيقتِ صحت اين نسبت‌ها معلوم نيست، ولی بعيد نيست نظر صدوق در مشيخه به جهت هم‌عصر بودن و اين‌که استاد پدرش بوده، ترجيح داشته باشد.[٦٤]

در جمع‌بندی باید گفت، تنها اختلاف قابل اعتنا، جابه‌جايی نام جدّ دوم و سوم