اعتقاد به عدم اطمینان به راویان فاسدالمذهب، قبول حُسن ظاهر راوی، اعتماد به وکلای ائمه:، اعتماد به نظریة وثاقت اصحاب اجماع و.... ٢. مبانی علامه در باب تعارض اقوال رجالیان؛ برای مثال، بعد از بررسی و کنار هم قرار دادن نظریاتی که علامه برگزیده، می‌توان به این نتیجه رسید که او دیدگاه‌های رجالیِ نجاشی را در سرتاسر کتاب، مقدم بر کشی، ابن‌عقده و ابن‌غضائری می‌داند. از این تقدیم چنین به‌دست می‌آید که مهم‌ترین دیدگاه نزد علامه، نظریات شیخ نجاشی است و از این همین روست که علامه در ترجمة راوی، از متن ترجمه‌های ایشان بهره برده است.

٣. بعضی از مبانی علامه، مانند اعتماد به راوی به جای توثیق وی یا عدم اعتماد به جای تضعیف و قبول نظریة اصحاب اجماع، در بین اندیشمندان رجال پیش از خود، منحصربه‌فرد است؛ به‌گونه‌ای که در بین دانشمندان پیش از علامه و گاه اندیشوران پس از علامه، سابقه ندارد؛ با وجود این اوصاف، او بر استفاده از این نوع مبانی اصرار می‌ورزد و در سراسر کتاب آنها را به کار می‌بندد.

٤. مبانی رجالی علامه حلی در خلاصة‌الاقوال به معنای جاری بودن این مبانی در کتب دیگر ایشان نیست؛ چه این‌که اثری از برخی مبانی رجالی ایشان (از جمله عدم اعتماد به راویان فاسدالمذهب) در دیگر کتبشان یافت نمی‌شود.[٤٣٢]

٥. روش جمع‌آوری نظریات و دیدگاه‌ها، جمع‌بندی و مقایسة آن‌ها و در نتیجه به‌دست آوردن یک مبنا، منحصر به کتاب خلاصةالاقوال و یا کتب علامه حلی نیست و می‌توان آن را در دیگر متون رجالی نیز پیاده کرد تا مبانی اصلی دانشمندان رجال به‌دست آید.