والدین می‌توانند در عین اختلاف فکری با فرزندان، به گونه‌ای سازگار و نرم رفتار کنند که آن‌ها در بحث‌های اختلافی گمان کنند با دوست بزرگ‌تر از خود در حال بحث هستند؛ دوستی که خیرشان را می‌خواهد و در عین حال، درکشان می‌کند. فرزندان همیشه نیازمند پناهگاه هستند و والدین زمانی می‌توانند پناهگاه خوبی باشند که پوششی بر عیوب آن‌ها شده و ایشان را با خوب و بدشان بپذیرند. امام علی٧ می‌فرماید: «اكبر البر الرفق»؛ ‌[٣٤٦] بزرگ‌ترين نیکی‌ها، سازگاری است. امام صادق٧ ‌نیز می‌فرماید:

مَا زُوِيَ الرِّفْقُ عَنْ أَهْلِ بَيْتٍ إِلَّا زُوِيَ عَنْهُمُ الْخَيْر؛[٣٤٧] رفق از خانواده‌ای دور نشد، مگر این‌که خیر از آن‌ها دور شد.

٢. نقش مدارای زن در رشد شوهر و تحکیم خانواده

زندگی مشترک، برای رشد همسران و رفع نیازهای آن‌هاست. برخی از زمینه‌های رشد، به زن و برخی از این ویژگی‌ها به مرد داده شده است؛ بنابراین، همراهیِ آن دو می‌تواند هر دو را از ویژگی‌های فرد مقابل بهره‌مند کرده و رشد آسان‌تر و سریع‌تری را به دنبال داشته باشد. برای مثال، عاطفه که از نیازمندی‌های اصلیِ انسان است در خانم‌ها بیشتر است و قدرت جسمی در آقایان، فزون‌تر؛ البته در زندگی مشترک، همسران به عاطفه‌ای از جنس مخالف نیاز دارند.

مردها در مواقع گوناگون به عاطفة زنانه نیاز دارند: هنگامی که مرد از کار بیرون خانه برمی‌گردد، نیازمند برخورد مهربان و توأم با احترامی است که خستگی‌اش را بزداید؛ هنگامی که دچار تنگ‌دستی می‌شود، نیازمند کسی است که او را دلداری داده و به ادامة کار تشویق کند و به وی اطمینان دهد که درخواست مالیِ چندانی نخواهد داشت و با وضع موجود کنار خواهد آمد؛ هنگامی که مرد دچار اضطرابات ناشی از کار می‌شود، نیازمند تسلی‌دهنده‌ای است که او را با عاطفه‌اش حمایت کند و مرد احساس پشتیبانی نماید. در هر یک از این موقعیت‌ها، اگر مدارا و برخورد حساب‌شدة همسر