حدیث حوزه - حدیث حوزه - الصفحة ١١٦

أصحابنا ثقة و كان فطحيا. قال الشيخ: إلا أنه ثقة و أصله معتمد عليه و كذا قال النجاشي. و الأولى عندي التوقف فيما ينفرد به.‌[٣٦٠]

در ترجمة این راوی با این‌که قول نجاشی و شیخ را در توثیق ذکر می‌کند، ولی بدون ذکر دلیل در او توقف کرده است. نکتة ذم دربارة راوی فقط فطحی بودنِ اوست.

أحمد بن الحسن بن إسماعيل بن شعيب بن ميثم احمد بن حسن... واقفي. قال النجاشي: و هو على كل وجه ثقة صحيح الحديث معتمد عليه. و عندي فيه توقف‌.[٣٦١]

با وجود توثیق بسیار مؤکد نجاشی، علامه به علت واقفی بودن «احمد بن حسن» در او توقف می‌کند.

حنان بن سدير الصيرفي... واقفي قاله الشيخ الطوسي رحمه الله و قال في موضع آخر إنه ثقة و عندي في روايته توقف.[٣٦٢]

دربارة «حنان بن سدير» توثیق شیخ طوسی را نقل می‌کند ولی به خاطر ادعای وقفی که شیخ مطرح کرده است، در راوی توقف می‌کند.

و دیگر راویانی که با وجود توثیق رجالیون، علامه دربارة آن‌ها توقف کرده و یا دربارة این افراد چیزی جز مذهبِ آن‌ها را ذکر نکرده است، عبارتند از:

- محمد بن اسحاق بن عمار بن حیان تغلبی، واقفی.[٣٦٣]

- ظفر بن حمدون، ابومنصور الباردائی، فی مذهبه ضعف.[٣٦٤]

- داود بن الحسين الأسدي، واقفی.[٣٦٥]

- إسحاق بن عمار الصيرفي، فطحی.[٣٦٦]

- إبراهيم بن صالح الأنماطي، واقفی.[٣٦٧]

- إبراهيم بن أبي سمال‌، واقفی.[٣٦٨]