صفر مژده بدهد، او را به بهشت بشارت می‌دهم.» كه به اين ترتيب مى‌توان اين مطلب را ثابت كرد. و هنگامى كه نحوست اين ماه ثابت گرديد، بايد به انجام اعمال مناسب در آن پرداخته، آن را از مراسم بزرگ مصيبت دانسته و با خداى بزرگ دربارة فقدان آن حضرت و از دست دادن سعادت‌هاى زمان حضور او و گمراهى مردم بعد از وفاتش مناجات نموده و از سركشى منافقان و ستم ستمكاران و پليدى دشمنان براى او بگويد.

مرحوم نمازی(م.١٤٠٥ه.ق) نیز خبر: «من بشرنى بخروج الصفر بشرته بالجنة» را آورده است، اما آن را از کتاب عجائب‌المخلوقات قزوینی (م.٦٨٢ه.ق) نقل کرده، اما خود هیچ اظهار نظری دربارة آن ننموده و استفاده‌ای از آن در نحوست ماه صفر نکرده است.[٧]

این در حالی است که کتاب عجائب‌المخلوقات کتابی حدیثی نیست و بیشتر به کشکول و جُنگ شبیه است و بر پایة نظر کتاب‌شناسان شیعه و اهل سنت، مطالب نادرست در آن وجود دارد. دلیل ما، گفتة شیخ آقا‌بزرگ تهرانی، علامه و کتاب‌شناس بزرگ شیعی و مؤلف کتاب سترگ الذریعه، و نیز نظر کتاب‌شناس مشهور اهل سنت، حاجی خلیفه، مؤلف کشف الظنون است. آقابزرگ تهرانی نظر حاجی خلیفه را دربارة کتاب قزوینی نقل کرده است، بی آن که ردّ و نقضی بر آن وارد آورد. ایشان چنین نوشته است:

العلامة أبي‌عبد‌الله زكريا بن محمد بن محمود المكموني القزويني صاحب عجائب المخلوقات و في كشف الظنون: أن فيه الغث و السمين كما في أمثاله فراجعه.[٨] علامه ابوعبدالله مكموني قزويني، مؤلف کتاب عجائب‌المخلوقات است. در کشف الظنون آمده است: در آن مطالب درست و نادرست موجود است، همان گونه که در کتاب‌های مانند آن هست. پس مراجعه (و خود قضاوت) کن.

ما در جست و جوی خود به منبع معتبر حدیثی شیعه که این خبر را نقل کرده باشد، دست نیافتیم. این دو مؤلف بزرگوار (ملکی و نمازی) نیز حدیث را بدون سند آورده‌اند و میرزا‌جواد ملکی‌تبریزی حتی منبعی هرچند ضعیف ارائه نداده است. افزون بر این، میرداماد (م.١٠٤١ه.ق) این روایت را در زمرة روایاتی که برخی از عالمان اهل سنت