علی بن مهزيار: و رواها (کتبه الثلاثين) محمد بن علی بن الحسين عن ابيه و محمد بن الحسن و موسی بن المتوکل عن سعد بن عبدالله و الحميری عن ابراهيم بن مهزيار عن اخيه عن رجاله.[٩٧]

توجه به ساير طرق شيخ و نقل بسيار گستردة روايت شيخ صدوق در کتاب‌های متعددش از طریق محمد بن موسی المتوکل از جناب حميری، و هم‌خوانیِ نام او به لحاظ طبقه، اين نکته را قطعی می‌نماياند که سقطی در طريق شيخ به ثابت بن دينار و علی بن مهزيار رخ داده است.

هـ) دقت در عناوين کتبی که او منتقل کرده است، نکات قابل توجهی به دست می‌دهد. اين مجموعه، کتاب‌های فقهی، عقيدتی و حتی طبی را در برمی‌گيرد.

و) از مطالعة طرق می‌توان چنين نتيجه گرفت:

١. احمد بن محمد بن عيسی، استاد مشترک محمد بن يحيی، سعد بن عبدالله اشعری، عبدالله بن جعفر حميری، احمد بن ادريس و صفار بوده است.

٢. محمد بن الحسين بن ابی‌الخطاب نيز استاد مشترک محمد بن يحيی، سعد بن عبدالله اشعری، عبدالله بن جعفر حميری و احمد بن ادريس بوده است.

٣. سعد بن عبدالله و عبدالله بن جعفر در ٧٥ مورد در نقل تراث مشارکت داشته‌اند که دوازده مورد در رجال نجاشی و بقیه در فهرست طوسی است.

٤. سعد بن عبدالله و محمد بن يحيی العطار در ٢٢ مورد در نقل تراث مشارکت داشته‌اند که پنج مورد در رجال نجاشی و بقیه در فهرست طوسی بوده است. از اين ميان، ابن‌وليد ٨ مورد، صدوق ٥ مورد، ابن‌وليد و صدوق مشترکاً ٥ مورد و احمد بن محمد بن يحيی العطار ٤ مورد را از اين دو شيخ دريافت کرده‌اند.

٥. اشتراک ‌ابن‌وليد و صدوقِ پدر از سویی و احمد بن محمد و احمد بن ابی‌عبدالله از سوی دیگر، در نقل تراث از عبدالله بن جعفر، قابل توجه است.

٦. عبدالله بن جعفر تنها در يک مورد مشترکاً از ابن ابی‌الخطاب، محمد بن عبدالجبار و احمد بن محمد بن عيسی نقل کرده است.[٩٨]

٧. تنها در يک مورد، استادی که او تراث را از او دريافت کرده، مجهول است. شيخ

٨.