و نشاط، از دیگر عوامل تقویت روحی و جسمیِ همسر و افزایش محبت دوسویه است. فراهم کردن زمینه برای پرداختن همسر به علاقه‌مندی‌هایش، اوج آرام‌بخشی به اوست. همة این‌ها نیازمند همراهی شوهر و مدارای وی است. شوهر باید در عین تامین نیازهای اقتصادی خانواده و غلبه بر مشکلات، نیازهای همسرش را درک کرده و بخشی از توان خود را با این نیازها سازگار کند. اجرای این مجموعه از رفتارها، همیشه ساده نیست، چرا که در بسیاری از اوقات، با منافع یا سلایق شوهر تزاحم پیدا می‌کند. در این‌جا مداراست که می‌تواند شوهر را به سمت مدیریت زندگی، رشد خانواده و ایجاد رضایت‌مندی سوق دهد.

زن موجودی قابل احترام، همسری برای آرام‌بخشی و مادری برای فرزندان است. او مدیر خانه است و کارهای مختلفی از قبیل: آماده‌سازی غذا، نظافت و آراستگی منزل و تربيت فرزندان را بر عهده دارد. انجام امور يادشده بدون برخوردارى از حمايت، احترام و عاطفة شوهر بسیار سخت است. به همین دلیل است که امام صادق٧ فرمود: «مَنِ‌ اتَّخَذَ امْرَأَةً فَلْيُكْرِمْهَا»؛[٣٤٩] کسی که همسری اختیار کرد، باید او را گرامی دارد. گرامی داشتن زن، چشم‌پوشی از عیب‌ها و اشتباهات او و برخورد بزرگوارانه با وی است. احترام به همسر به معنای حفظ شخصیت وی نزد فرزندان و در پیشگاه دیگران است که مصادیقی چون «خوب صدا کردن» و «خوب سخن گفتن» دارد.

گاهی زن دچار اضطراب و نوميدي مى‌شود و روح و جسمش ضربه مى‌بيند؛ در اين صورت، او به حمايت عاطفی مردانه نیاز دارد تا بتواند خود را بازیابد. سخن اميرمؤمنان٧ به همین روح لطیف زن اشاره دارد که فرمود:

إِنَّ الْمَرْأَةَ رَيْحَانَةٌ وَ لَيْسَتْ بِقَهْرَمَانَةٍ فَدَارِهَا عَلَى كُلِّ حَالٍ وَ أَحْسِنِ‌ الصُّحْبَةَ لَهَا فَيَصْفُوَ عَيْشُكَ‌؛[٣٥٠] زن، گلی خوش‌بوست، نه بارکِش؛ پس در هر صورت با او مدارا كن و با وى معاشرت نيكو داشته باش كه زندگى‌ات صفا بگیرد.

مرد از توان جسمى و روحى بيشتر و تحمل و سعة صدر افزون‌ترى برخوردار است؛ از اين رو، مدارا از سوی وى، بيشتر مورد انتظار است. رعایت توان و ظرفیت همسر