نباشد، بنیان خانواده سست شده و زمینه‌های غلبه بر مشکلات و رسیدن به رشد از بین رفته و یا کاهش می‌یابد. اگر زن هنگام ورود مرد به خانه، به او احترام نکند و یا در مواقع تنگ‌دستی و اضطراب از وی حمایت نکند، مرد احساس تنهایی کرده و با این احساس، امید و اعتماد به نفس را، که لازمة پیشرفت است، از دست خواهد داد. در حقیقت، مدارای همسر جایی بروز می‌یابد که زن در عین خستگی از کارهای خانه و با این‌که خود او نیز متأثر از وضعیت مالیِ شوهر است و یا چه بسا دچار اضطرابات خاصی است، همة این‌ها را نادیده گرفته و به شوهر خویش بپردازد تا آینده‌ای پرامید را رقم بزند.

پیامبر گرامی اسلام٩ می‌فرماید:

هر زني كه با شوهرش ناسازگاري کرده و بيش از توانايي بر وي تحميل كند، هيچ كار نيكي از او پذيرفته نمي‌شود و خدا را در حالي ملاقات كند كه بر وي خشمگين باشد.[٣٤٨]

رفتار ناسازگارانه با شوهر نه تنها ضررهای دنیوی دارد، بلکه بر اساس سخن پیامبر٩، خشم خداوند را برمی‌انگیزد.

مرد، رکن مکمل خانواده است؛ هرچه بر علم، عقل، معنویت و تواناییِ اقتصادی او افزوده شود، رشد خانواده تسریع می‌گردد، و هرچه مشکلات روحی- روانیِ مرد کمتر باشد، سرایت آن به خانواده نیز کمتر بوده و موانع کمتری برای رشد اعضای خانه ایجاد می‌شود.

٣. نقش مدارای مرد در رشد زن و تحکیم خانواده

زن سرشار از عاطفه است و برای وی دریافت عاطفه نیز بسیار مهم است. کمبود عاطفی سبب خودکم‌بینی او و از دست رفتن عزت و امیدش می‌شود. شوهر می‌تواند با تکریم همسر و محبت به او، روزنة ناامیدی، احساس حقارت و نزاع را ببندد. تأمین نیازهای زن، فقط به محبت مستقیم نیست، بلکه یاریِ علمی و اجتماعی او امنیت خاطر را برایش به ارمغان آورده و موجب افزایش شخصیت زن می‌شود. مشورت‌دادن به همسر و خیرخواهی برای او، کمک در عبادت و تحصیل و فراهم کردن زمینه‌های تفریح