١٧٠٣.امام على عليه السلام : دانشمندى كه به جز دانش خود عمل كند ، مانند نادان سرگردانى است كه از نادانى اش نرسته است؛ بلكه حجت را بر او بزرگتر مى بينم و حسرت بر اين دانشمند جدا شده از دانش خود ، ماندگارتر از نادان سرگشته در نادانى اش است و هر دو حيران و سرگردان اند .

١٧٠٤.امام على عليه السلام : براى آدمى زشت است كه عملش از دانشش كمتر باشد و كردارش به گفتارش نرسد .

١٧٠٥.امام على عليه السلام : دانش منافق در زبانش است و دانش مؤمن در كردارش .

١٧٠٦.امام على عليه السلام : به كار بستن دانش را وا نمى گذارد ، جز آنكه در پاداش آن ترديد دارد .

١٧٠٧.امام على عليه السلام : دانش را به كار نمى بندد ، جز آنكه به فضيلت پاداش آن يقين دارد .