علم و حكمت در قرآن و حديث - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ٥٧٩
٢ / ١٢
توقّف هنگام ندانستن
قرآن
«از چيزى كه بدان آگاهى ندارى پيروى مكن كه گوش و ديده و دل ، هر يك در آن كار مسؤول است» .
حديث
١٦٥٩.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله ـ به على عليه السلامـ : از ويژگيهاى مؤمن آن است كه از حرامها پاك باشد و در شبهه ها توقف كند .
١٦٦٠.امام على عليه السلام : از آنچه بدان آگاهى ندارى ، خبر مده .
١٦٦١.امام على عليه السلام : آنچه را نمى دانى مگو كه در خبر دادنت از آنچه مى دانى متهم مى شوى .
١٦٦٢.امام على عليه السلام : از پرتو اندرزگوى اندرز گيرنده ، روشنايى گيريد و نصيحت خيرخواه بيدار را بپذيريد و در همان جا كه به شما آموخته ، توقّف كنيد .
١٦٦٣.زرارة بن اعين : از امام باقر عليه السلام پرسيدم : حقّ خداوند بر بندگان چيست؟ فرمود : آنچه مى دانند بگويند و در آنچه نمى دانند ، توقّف كنند .
١٦٦٤.امام صادق عليه السلام : اگر بندگان هنگامى كه نمى دانستند ، توقف مى كردند و انكار نمى كردند ، كافر نمى گشتند .
١٦٦٥.امام صادق عليه السلام : خداوند بندگانش را به دو آيه از كتابش سفارش مخصوص كرده است : اينكه تا ندانند نگويند و آنچه را نمى دانند رد نكنند . خداوند عز و جل مى فرمايد : «آيا از آنان در كتاب پيمان گرفته نشده است كه جز حق به خدا نسبت ندهند؟» و فرمود : «بلكه آنچه را به شناختش احاطه نيافته اند وحقيقت آن هنوز برايشان آشكار نشده است، دروغ مى انگارند» .