علم و حكمت در قرآن و حديث - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ٥٢٩
ر . ك : ص ٥٢٣ ح ١٤٥٥ و ١٤٥٦ .
ب : چون ماه تمام
١٤٧٨.امام على عليه السلام : دانشمندان در ميان مردم ، مانند ماه شب چهارده در آسمان اند كه بر ديگر ستارگان پرتو مى افكند .
ج : مانند كسى كه چراغ به همراه دارد
١٤٧٩.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : مؤمن از چهار چيز ناگزير است : مركبى راهوار ، خانه اى وسيع ، لباسى زيبا و چراغى درخشان . گفتند : اى پيامبر خدا! ما اينها را نداريم ، آنها چيستند؟ فرمود : امّا مركب راهوار ، خردش و خانه وسيع ، شكيبايى او و لباس زيبا ، شرم وى و چراغ درخشان ، دانش اوست .
١٤٨٠.امام باقر عليه السلام : دانشمند مانند كسى است كه شمعى به همراه دارد كه به مردم نور مى دهد ، پس هر كه در پرتو شمع او ببيند ، وى را دعاى خير گويد؛ همين گونه دانشمند شمعى به همراه دارد كه تاريكى نادانى و حيرت را مى زدايد ، پس هركس در پرتو آن از حيرت بيرون آيد يا از نادانى رهايى يابد ، از رهيدگان او از آتش است و خداوند به جاى آن در برابر هرموى كسى كه نجات داده ، پاداشى بيشتر از پاداش صدقه دادن صد هزار قنطار در غير راهى كه خدا به آن فرمان داده است ، مى دهد؛ بلكه آن صدقه وبال گردن دهنده اش مى گردد . بالاتر از آن ، خداوند به آن دانشمند پاداشى برتر از پاداش صد هزار ركعت نماز در جلوى كعبه مى بخشد .
١٤٨١.امام على عليه السلام ـ در حكمتهاى منسوب به ايشانـ : دانشمند چراغ خدا در زمين است ، پس هركس كه خداوند خيرش را بخواهد ، از آن پرتوى بر مى گيرد .
ر . ك : ص ٦٦٩ «مثل دانشمند بى كردار».