علم و حكمت در قرآن و حديث - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ٤٥٥
«اوست همان كس كه در ميان مردم درس ناخوانده ، پيامبرى از (جِنس) خودشان برانگيخت تا آياتش را بر ايشان فرو خواند و آنها را پاك سازد و به آنان كتاب و حكمت بياموزد؛ هرچند كه پيش از آن در گمراهى آشكارى بودند .»
حديث
١٢٤٤.در تفسير سخن خداى متعال : «بى گمان ابراهيم (خود به تنهايى) امتى مطيع خداوند و پاكدين بود و از مشركان نبود .» ، روايت شده است كه وى آموزگار نيكيها بود .
١٢٤٥.عبداللّه بن عمرو : پيامبر خدا صلى الله عليه و آله روزى از يكى از حجره هاى خود بيرون آمد و داخل مسجد شد و با دو حلقه روبرو شد : يك حلقه قرآن مى خواندند و خدا را ياد مى كردند و حلقه ديگر به يادگرفتن و ياد دادن سرگرم بودند . پيامبر صلى الله عليه و آلهفرمود : همه اينها در كار خيرند . اينان به تلاوت قرآن مشغول اند و دعا مى كنند . اگر خدا بخواهد به ايشان عطا مى كند و اگر بخواهد باز مى دارد ، و آنان به آموختن وفراگرفتن سرگرم اند ومن آموزگار برانگيخته شدم، پس با آنان نشست.
١٢٤٦.عبداللّه بن عمرو : پيامبر خدا صلى الله عليه و آله بر دو گروه در مسجدش گذشت و فرمود : هر دو در كار خيرند و يكى بر ديگرى برترى دارد . اما اينان خدا را مى خوانند و به او رغبت مى ورزند ، پس اگر خدا بخواهد بدانان عطا مى كند و اگر بخواهد باز مى دارد؛ ولى اينان فقه و دانش فرا مى گيرند و به نادان مى آموزند ، پس آنان برترند و من آموزگار برانگيخته شدم ، پس در ميان آنان نشست .
٢ / ٢
ويژگى هاى آموزش
الف : زكات دانش
١٢٤٧.امام على عليه السلام : بذل دانش زكات دانش است .
١٢٤٨.امام على عليه السلام : زكات دانش نشر آن است .
١٢٤٩.امام على عليه السلام: زكات دانش بذل آن به مستحقّش و واداشتن نفس در عمل به آن است.