نشدند. «بگو چه كسى لباسهايى را كه خدا براى بندگانش پديد آورده و خوردنيهاى خوش طعم را حرام كرده است؟ بگو اين چيزها در اين جهان براى كسانى است كه ايمان آورده‌اند و در روز قيامت نيز خاص آنها باشد. آيات خدا را براى دانايان اين چنين به روشنى بيان مى‌كنيم [١٧١]» در دنيا مسكن گزيدند بهترين مسكنها را و خوردند بهترين خوردنيها را. با دنياداران در دنياشان انباز شدند، خوردند بهتر از آنچه آنان مى‌خوردند و نوشيدند بهتر از آنچه آنان مى‌نوشيدند و پوشيدند بهتر از آنچه آنان مى‌پوشيدند. مسكن گزيدند در بهترين جاى كه آنان مسكن مى‌گزيدند و زن مى‌گرفتند بهتر از آن زنان كه ايشان مى‌گرفتند و سوار مى‌شدند بر مركبهايى بهتر از مركبهاى ايشان. آرى با مردم دنيا از لذت دنيا بهره‌مند شدند، در حالى كه فردا در جوار رحمت پروردگارشان خواهند بود. از خدا تمناها كنند. و هر چه آرزو كنند به آنان عطا كند. هر چه را بخواهند دست رد فرارويشان ندارند و از نصيبشان از لذات كاسته نگردد آرى آنكه خردى دارد مشتاق چنين مقامى بود. و لا حول و لا قوّة الّا باللّه.

و بدانيد اى بندگان خدا، اگر از خداى بترسيد و حق پيامبرتان را در پيروى از اهل بيت او نگه داريد به يقين خدا را پرستيده‌ايد نيكوترين پرستشها، و او را ياد كرده‌ايد نيكوترين يادكردنها و سپاسش گفته‌ايد نيكوترين سپاسها و شكيبايى ورزيده‌ايد نيكوترين شكيباييها و جهاد كرده‌ايد نيكوترين جهادها. هر چند ديگران را نمازى باشد درازتر از نماز شما و روزه‌اى بيشتر از روزه شما. زيرا شما خداى‌ترس‌تر از آنها هستيد و فرمانروايان از آل محمد را نيكخواه‌تريد و در برابر فرمان ايشان خاشع‌تر.

اى بندگان خداى، بترسيد از مرگ و فرود آمدنش بر شما. ساز سفر مهيا كنيد. مرگ كارى بزرگ را پيش مى‌آورد. خيرى است از هر شرى پيراسته يا شرى است از هر خيرى عارى. چه كسى به بهشت نزديكتر است، از كسى كه براى بهشت عمل مى‌كند؟ و چه كسى به دوزخ نزديكتر است از كسى كه براى دوزخ عمل مى‌كند؟ كسى از مردم نيست كه روحش از بدنش بيرون رود و نداند به كدام يك از اين دو منزلگاه خواهد رفت. به بهشت يا به جهنم. آيا او دشمن خداست يا دوست او. اگر از دوستان خدا باشد درهاى بهشت به رويش بازشود و راههايش هموار گردد و آنچه خداوند به او وعده كرده، به عيان ببيند و از هر رنج آسوده گردد و هر بار گران از دوش او بر داشته شود. و اگر دشمن خداى باشد، درهاى جهنم به رويش بازشود و راههايش هموار گردد و آنچه خدا براى او مهيا كرده است به عيان ببيند. آنگاه با هر اندوهى روياروى گردد و هر شادمانى را ترك گويد.

همه اينها به هنگام مرگ است و به يقين صورت پذيرد. «آنان كه چون فرشتگانشان پاك سيرت بميرانند، مى‌گويند سلام بر شما. به پاداش كارهايى كه مى‌كرده‌ايد به بهشت درآييد [١٧٢]. يا «كسانى هستند كه بر خود ستم روا داشته‌اند، چون فرشتگان جانشان بستانند سر تسليم فرود آرند و گويند: ما هيچ كار بدى نمى‌كرديم، آرى خداوند از كارهايى كه‌