الغارات - تلخیص و ترجمه عبدالمحمد آیتی - الصفحة ١٥٥ - سخن على عليه السلام درباره كوفه

خانه دارى؟ گفت: در فلان جا. على (ع) گفت: زنهار به حومه شهر برو، به حومه شهر برو.

خبر ابن حضرمى به پايان آمد.

سخن على عليه السلام درباره كوفه‌

هارون بن خارجه [٢٦] گويد. جعفر بن محمد (ع) مرا گفت: فاصله ميان خانه تو و مسجد كوفه چند است؟ گفتم كه چند است. گفت: هيچ ملك مقرّب و پيامبر مرسل و بنده صالحى نيست، مگر كه در آنجا نماز خوانده است. رسول اللّه (ص) در شب معراج بر مسجد كوفه گذشت و اجازت خواست و داخل شد و دو ركعت نماز به جاى آورد. هر ركعت نماز واجب در آن مسجد برابر هزار ركعت است و هر ركعت نماز نافله برابر پانصد ركعت. نشستن در آن مسجد- بدون تلاوت قرآن- عبادت است پس به مسجد كوفه رو اگر چه خود را بر زمين كشى.

از حبّه عرنى [٢٧] و ميثم تمّار [٢٨] روايت شده كه گفتند: مردى نزد على (ع) آمد و گفت: يا امير المؤمنين، من توشه راه تهيه كرده‌ام و چارپايى خريده‌ام و همه كارهاى خود به سامان آورده‌ام، تا به زيارت بيت المقدس روم. على (ع) گفت: راه‌توشه‌ات را بخور و چارپايت را بفروش و بر تو باد به اين مسجد- يعنى مسجد كوفه- كه آن يكى از چهار مسجد روى زمين است كه دو ركعت نماز در آنجا برابر ده ركعت است در ديگر مسجدها. از هر سو كه به اين مسجد آيى تا دوازده ميل بركت باشد و از پى بناى آن هزار ذراع وانهاده شده و در زاويه آن، تنور [٢٩] فوران كرده است و در كنار ستون پنجم آن ابراهيم خليل (ع) نماز خوانده هزار پيغمبر و هزار وصى پيغمبر در آنجا نماز گزارده‌اند. عصاى موسى و درخت كدو [٣٠] آنجاست. يعوق و يغوث [٣١] در آنجا هلاك شده‌اند و آن مسجد تميز دهنده حق است از باطل. كوه اهواز از آنجا به راه افتاد. نوح (ع) در آن مسجد نماز خوانده و در روز قيامت هفتاد هزار تن از آنجا محشور شوند كه نه حساب دارند و نه عذاب. در وسط آن باغى است از باغهاى بهشت. و در آنجا سه چشمه است درخشان و زلال كه آن دسته‌هاى تركه [٣٢] را رويانيد كه پليدى را ببرد و مؤمنان را پاكيزه گردانيد چشمه‌اى از شير و چشمه‌اى از روغن و چشمه‌اى از آب. در جانب راستش ذكر است و در جانب چپش مكر. اگر مردم بدانند چه ثواب و فضيلتى در آن است به سوى آن آيند اگر چه بر زانو و دست راه بروند.