الغارات
(١)
مدخل به قلم مترجم
١١ ص
(٢)
بخش اوّل در باب غنّى و باهله
٢٥ ص
(٣)
آمدن على عليه السلام به كوفه پس از نبرد با خوارج
٢٧ ص
(٤)
داخل شدن على عليه السلام به كوفه
٢٨ ص
(٥)
بسيج كردن على عليه السلام مردم را
٢٨ ص
(٦)
روش على عليه السلام در بيت المال
٣٣ ص
(٧)
رفتار على عليه السلام با خود
٤١ ص
(٨)
كارگزاران و كارهاى على عليه السلام
٤٧ ص
(٩)
از سخنان على عليه السلام
٥١ ص
(١٠)
خطبهاى از امير المؤمنين على عليه السلام
٥٦ ص
(١١)
نامهاى از على عليه السلام به معاويه
٦٧ ص
(١٢)
خبر مصر
٧٣ ص
(١٣)
حكومت قيس بن سعد بن عباده انصارى رحمة اللّه عليه در مصر
٧٤ ص
(١٤)
عزل قيس بن سعد از مصر و امارت محمد بن ابو بكر
٨٠ ص
(١٥)
خبر رفتن محمد بن ابى بكر به مصر و حكومت او بر مصر،
٨٢ ص
(١٦)
در نماز و وضو
٨٩ ص
(١٧)
در سفارش به مصريان
٩٠ ص
(١٨)
در روزه و اعتكاف
٩١ ص
(١٩)
داستان محمّد بن ابى بكر
٩٢ ص
(٢٠)
خبر قتل مالك اشتر رحمه اللّه و امارت مصر
٩٤ ص
(٢١)
فرستادن معاويه عمرو بن عاص را به مصر
١٠٠ ص
(٢٢)
كشته شدن محمد بن ابى بكر رحمة اللّه عليه
١٠٣ ص
(٢٣)
رسيدن خبر قتل محمد بن ابى بكر به على عليه السلام
١٠٥ ص
(٢٤)
نامه امير المؤمنين على عليه السلام به ياران خود
١٠٩ ص
(٢٥)
داستان مرج مرينا
١١٧ ص
(٢٦)
كشته شدن محمد بن ابى حذيفة بن عتبة بن ربيعة بن عبد شمس
١١٩ ص
(٢٧)
خبر بنى ناجيه
١١٩ ص
(٢٨)
بخش دوّم خبر عبد اللّه بن عامر حضرمى در بصره
١٣٩ ص
(٢٩)
سخن على عليه السلام درباره كوفه
١٥٥ ص
(٣٠)
تاختن ضحّاك بن قيس و رويارويى حجر بن عدىّ با او
١٥٧ ص
(٣١)
سخن على (ع) در باب شهادت خويش
١٦٧ ص
(٣٢)
حمله نعمان بن بشير انصارى بر عين تمر و مالك بن كعب ارحبى
١٦٩ ص
(٣٣)
قضيه دومة الجندل و داستان ابن عشبه
١٧٥ ص
(٣٤)
حمله سفيان بن عوف غامدى بر انبار
١٧٧ ص
(٣٥)
درباره عيبجويان و دشمنان على (ع)
١٩٥ ص
(٣٦)
از دشمنان و عيبجويان على (ع) يكى عمرو بن عاص بود
١٩٥ ص
(٣٧)
و از ايشان بود مغيرة بن شعبة
١٩٥ ص
(٣٨)
و ديگر وليد بن عقبه
١٩٦ ص
(٣٩)
كسانى كه از على (ع) جدا شدند
١٩٧ ص
(٤٠)
منذر بن جارود عبدى
١٩٧ ص
(٤١)
داستان يزيد بن حجيّه
١٩٨ ص
(٤٢)
ديگر هجنّع عبد اللّه بن عبد الرحمن بود
٢٠٠ ص
(٤٣)
ديگر قعقاع بن شور
٢٠٠ ص
(٤٤)
و ديگر نجاشى شاعر بود
٢٠١ ص
(٤٥)
ديگر از كسانى كه از نزد على رفتند، عقيل بن ابى طالب بود
٢٠٦ ص
(٤٦)
ديگر حنظله كاتب بود
٢٠٧ ص
(٤٧)
ديگر از ياران على كه به معاويه پيوستند
٢٠٧ ص
(٤٨)
ديگر ابو برده، پسر ابو موسى اشعرى بود
٢٠٩ ص
(٤٩)
ديگر ابو عبد الرحمن سلمى بود
٢٠٩ ص
(٥٠)
از مخالفان على (ع) در حجاز، ابو هرير بود
٢٠٩ ص
(٥١)
قريش و بنى اميه يكسره مخالف او بودند
٢٠٩ ص
(٥٢)
ديگر قبيصة بن ذؤيب بود
٢١٠ ص
(٥٣)
ديگر عروة بن زبير بود
٢١٠ ص
(٥٤)
ديگر زمرى بود
٢١٠ ص
(٥٥)
ديگر سعيد بن مسيّب بود
٢١١ ص
(٥٦)
ديگر عمر بن ثابت بود
٢١١ ص
(٥٧)
ديگر، مكحول بود
٢١١ ص
(٥٨)
حركت بسر بن أبي ارطاة و حمله تاراج او بر مسلمانان و اهل ذمّه
٢١٥ ص
(٥٩)
حركت جارية بن قدامه رحمه اللّه
٢٢٥ ص
(٦٠)
داستان وائل بن حجر حضرمى
٢٢٧ ص
(٦١)
آمدن عبيد اللّه بن عباس و سعيد بن نمران نزد على (ع) در كوفه
٢٢٩ ص
(٦٢)
حواشى بخش اوّل
٢٣٩ ص
(٦٣)
حواشى بخش دوّم
٢٤٨ ص
 
٨ ص
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص
٢٠٠ ص
٢٠١ ص
٢٠٢ ص
٢٠٣ ص
٢٠٤ ص
٢٠٥ ص
٢٠٦ ص
٢٠٧ ص
٢٠٨ ص
٢٠٩ ص
٢١٠ ص
٢١١ ص
٢١٢ ص
٢١٣ ص
٢١٤ ص
٢١٥ ص
٢١٦ ص
٢١٧ ص
٢١٨ ص
٢١٩ ص
٢٢٠ ص
٢٢١ ص
٢٢٢ ص
٢٢٣ ص
٢٢٤ ص
٢٢٥ ص
٢٢٦ ص
٢٢٧ ص
٢٢٨ ص
٢٢٩ ص
٢٣٠ ص
٢٣١ ص
٢٣٢ ص
٢٣٣ ص
٢٣٤ ص
٢٣٥ ص
٢٣٦ ص
٢٣٧ ص
٢٣٨ ص
٢٣٩ ص
٢٤٠ ص
٢٤١ ص
٢٤٢ ص
٢٤٣ ص
٢٤٤ ص
٢٤٥ ص
٢٤٦ ص
٢٤٧ ص
٢٤٨ ص
٢٤٩ ص
٢٥٠ ص
٢٥١ ص
٢٥٢ ص

الغارات - تلخیص و ترجمه عبدالمحمد آیتی - الصفحة ٢٤٩

اشاره به پيروزى معاويه در جنگ صفين است.- م.

مردى است از شيعيان على (ع) و از خويشاوندان مادرى ابن عباس.

ابو صالح عبد اللّه بن خازم به امارت خراسان رسيد و از دليران بنام بود. در سال ٧١ در خراسان كشته شد.

عبد الرحمن بن عمير، يا عميره يا ابن ابى عميره، از راويان حديث است و از مردم شام و از طرفداران معاويه.

عمرو بن مرحوم العبدى از صحابه رسول خدا بود از قبيله عبد قيس. در جنگ جمل با چهار هزار سپاهى به يارى على (ع) آمد.

ثعلبة بن عباد عبدى از مردم بصره بود. از تابعين به شمار است. رك تهذيب التهذيب ٢/ ٢٤.

صحار بن عباس العبدى از اصحاب پيامبر (ص) بود و از راويان حديث. رك طبقات ابن سعد ٧/ ١٦.

مثنّى بن مخرّبه عبدى بعدها از توابين شد يعنى از كسانى كه پس از شهادت امام حسين (ع) توبه كردند و سپس از كسانى بود كه با مختار بن ابى عبيده خروج كرد. رك تاريخ طبرى، حوادث سال ٦٦.

صبرة بن شيمان الازدى، در جنگ جمل سرور مردان قبيله ازد بود رك الاصابه حرف شين.

حضين بن منذر ابو ساسان كنيه داشت. در جنگ صفين پرچمدار لشكر على (ع) بود. در آن هنگام جوانى نوزده‌ساله بود در آغاز سال ١٠٠ درگذشت رك تقريب التهذيب.

مالك بن مسمع به بنى اميه متمايل بود. رك تاريخ طبرى حوادث سال ٣٨.

حدّان نام يكى از محلات بصره است منسوب به يكى از قبايل به نام بنى حدّان.

زن جگرخوار مراد هند زن ابو سفيان و مادر معاويه است كه جگر حمزه را پس از شهادت او بيرون آورد و خورد.

حتات بن زيد بن علقمه تميمى از اصحاب پيغمبر (ص) بود با وفد بنى تميم نزد آن حضرت رفت.

ابو الكنود، ممكن است ابو الكنود وائلى باشد كه شيخ طوسى در رجال خود او را از ياران على (ع) شمرده است.

شبث بن ربعى، نخست مؤذن سجاح بود كه ادعاى پيغمبرى كرده بود، سپس اسلام آورد. از كسانى بود كه با عثمان مخالفت مى‌كرد و در زمره اصحاب على (ع) در آمد. سپس از خوارج شد، آن‌گاه توبه كرد ولى در كشتن امام حسين (ع) حاضر بود، آن‌گاه با مختار به طلب خون امام حسين بر خاست و سرانجام در قتل مختار حضور داشت. در كوفه در حدود سال ٨٠ درگذشت.

مخنف سليم، از اصحاب پيامبر (ص) بود، به كوفه آمد و در جنگ صفين پرچم قبيله ازد را بر دوش داشت. در سال ٦٤ در عين الورده كشته شد. رك اسد الغابه ٣/ ٣٣٩.

اعين بن ضبيعه را شيخ طوسى در رجال خود از اصحاب امير المؤمنين شمرده و رك تاريخ طبرى حوادث سال ٣٨.

جارية بن قدامه هم از اصحاب رسول خدا (ص) بود و هم از اصحاب على (ع) در سه جنگ جمل و صفين و نهروان در كنار على بود. جاريه پسر عمّ احنف بن قيس بود و در ايام يزيد بن معاويه وفات كرد. رك اسد الغابه ١/ ٢٦٣.

جيفر بن جلندى عمانى ازدى. از شاهزادگان عمان بود. با برادرش عبد اللّه به دست عمرو بن عاص آن‌گاه كه پيامبر (ص) او را به عثمان فرستاده بود، اسلام آوردند و جمع كثيرى نيز با آنها مسلمان شدند. رك استيعاب ١/ ٢٦١ و اسد الغابه ١/ ٣١٣.

شريك بن اعور، از شيعيان و ياران على بود و در جنگ جمل و صفين با او همراه بود. رك حواشى شادروان محدث بر الغارات ج ٢/ ص ٧٩٣.- م.

ظبيان بن عماره، از ياران على (ع) است و از آن حضرت روايت مى‌كند. در جنگ صفين رشادتها نموده است.

ميزان الاعتدال ٢/ ٣٤٨.

ابو الحسن هارون بن خارجه صيرفى فرزند او حسن از اصحاب امام صادق بوده است. رك جامع الرواة ٢/ ٣٠٥.

حبّه عرنى منسوب است به عرنه كه بطنى است از بجيله حبّه از اصحاب على (ع) بود و در جنگهاى آن حضرت شركت داشت. به سال ٧٦ در آغاز خلافت عبد الملك بن مروان درگذشته است. رك طبقات ابن سعد ٦/ ١٢٣ و جامع الرواة ١/ ١٧٧.

ميثم تمّار اسدى، نخست غلام زنى بود از بنى اسد. على (ع) او را خريد و آزاد كرد. ميثم از اصحاب خاص‌