بگزارى و در ميان ركن و مقام به شهادت رسى، خداوند تو را در روز قيامت با همان ميل و هوا كه دارى هر چه باشد، زنده كند، اگر ميل و هواى تو بهشتى باشد به بهشت مى‌روى و اگر ميل و هواى تو دوزخى باشد به دوزخ مى‌روى.

على (ع) گويد: هر كس كه ما اهل بيت را دوست بدارد، بايد مهياى بلاهايى باشد. و گفت: دو گروه به سبب من به هلاكت رسند: يكى آنكه در محبت من افراط كند و يكى آنكه در دشمنى من كارش به افترا كشد.

على (ع) گويد: سه گروه به سبب من هلاك شوند و سه گروه نجات يابند. آن سه گروه كه هلاك شوند، يكى آنكه مرا لعنت مى‌كند. دو ديگر آنكه مى‌شنود و اقرار مى‌آورد و سوم عامل گناه و آن پادشاه شادخوارى است كه مردم لعنت به مرا وسيله تقرب به او گيرند و در نزد او از آيين و عقيدت من برائت مى‌جويند و در حب من نزد او طعن مى‌كنند و حال آنكه حب من حب رسول اللّه (ص) است و دين من دين اوست. اما آن سه گروه كه به سبب من نجات مى‌يابند، يكى دوستدار وابسته به من و دوم دشمن دشمن من و سه ديگر دوست دوست من. چون بنده‌اى مرا دوست دارد و دوست مرا نيز دوست دارد و دشمن مرا دشمن دارد، چنين كسى از من پيروى مى‌كند. پس هر كس بايد قلب خود را بيازمايد خداوند در درون هيچ كس دو قلب جاى نداده است كه با يكى دوست بدارد و با يكى دشمن. هر كه در دلش محبت ما با محبت ديگرى آميخته شود و مردم را بر ضد ما بر انگيزد، بداند كه خدا و جبرئيل و ميكائيل دشمن او هستند و خدا دشمن كافران است.

ربيعة بن ناجد گويد: على (ع) مى‌گفت: رسول اللّه (ص) مرا فراخواند و گفت: يا على تو نيز همانند عيسى هستى: يهوديان با او دشمنى كردند تا آنجا كه به مادرش تهمت زدند و مسيحيان با او دوستى ورزيدند تا آنجا كه او را منزلتى نهادند كه نه از آن او بود.

على (ع) گويد: به سبب من هلاك شود دوستدارى كه در دوستى من افراط ورزد و دشمنى افترازننده كه خصومتش با من سبب شود كه به من بهتان زند. بدانيد كه من پيامبر نيستم و بر من وحى نازل نمى‌شود ولى تا آنجا كه بتوانم به كتاب خدا عمل مى‌كنم. آنچه شما را فرمان مى‌دهم در اطاعت خداى تعالى، بر شماست كه از من اطاعت كنيد چه شما را خوش آيد و چه ناخوش آيد. اما اگر من يا ديگرى جز من شما را به معصيت خدا فرمان دهد، در معصيت اطاعت نشايد. آن‌گاه سه بار گفت كه: اطاعت در كار نيك است.

محمد بن حنفيّه گويد: هر كه ما را دوست بدارد خداوند سود آن به او رساند اگر چه در ديلم اسير باشد.